HARE RAMA HARE RAMA RAMA RAMA HARE HARE

“Prabhupada’nın şahsi sofuluğu ona gerçek bir yetki verdi. Yazınları tam layıkıyla, sıradışı bir farkındalık derinliği ve çarpıcı kişisel bir örnek sergiledi, çünkü o gerçekten öğrettiğini yaşadı.”

Gökgürültüsü ve tüm gökyüzünde çakan şimşeklerin eşliğinde, bulutların gelişi yaşam-veren bir umut resmi sağlar. Derin mavimsi bulutlarla kaplı gökyüzü yapmacık olarak giyinmiş görünür. Bulutların içindeki gökgürültüsü ve şimşek yeni bir yaşam şekli için umut işaretleridir. 

Dingin gökyüzü, sonsuz derin, Mutlak Gerçeğe benzetilir. Canlı varlıklar da maddi doğanın halleri ile ilişki içerisinde tezahür eden gerçeklerdir. Derin mavimsi bulut sonsuz gökyüzünün yalnızca önemsiz bir bölümünü kaplar ve bu çok ufakörtü cehaletin niteliğine ya da canlı varlığın gerçek doğasının unutulmasına benzer. Bir canlı varlık sonsuz gökyüzü kadar arıdır. Lakin, maddi dünyadan zevk alma eğilimi içerisinde unutkanlık bulutunca kaplanır. Tamas(cehalet) adı verilen bu nitelikten ötürü kendisinin Mutlak Gerçek’ten farklı olduğunu düşünür ve o açık gökyüzünün ki gibi olan arılığını unutur. Bu unutkanlık sahte egoda ayrılıkçılığa yol açar. Böylece unutkan canlı varlıklar, bireysel olarak ve toplu halde gürleyen bulutlar gibi sesler çıkarırlar: “Ben buyum,” “Bu bizim,” ya da “Bu benim.” Bu yanlış ayrılıkçılık haline rajaların niteliği denir ve tamas halleri üzerinde ayrı bir üstünlük için yaratıcı bir güç doğurur. Şimşek çakması kişiyi bilgi yoluna götürebilecek tek umut ışığıdır ve bu nedenle sattva ya da iyilik haline benzetilir. 

Sonsuz gökyüzü, ya da heryeri-kaplayan Mutlak Gerçek (Brahman) gökyüzünün kaplı kısmından farksızdır, fakat aynı zamanda tüm gökyüzü kara bulutla kaplanmaya eğilimli olan o çok ufak parçadan farklıdır. Gökgürültüsü ve şimşeğin eşlik ettiği bulut imkan dahilinde sonsuz gökyüzünü kaplayamaz. Bu yüzden tüm gökyüzüne benzetilen Mutlak Gerçek eş zamanlı bir şekilde tezahür eden canlı varlıkla bir ve ondan ayrıdır. Canlı varlık Mutlak Gerçeğin yalnızca bir modelidir ve cehaletin dolaylı bulutu tarafından örtülmeye eğilimlidir. 

Genellikle monistler ve düalistler olarak bilinen iki filozof takımı vardır. Monist, Mutlak Gerçeğin ve canlı varlığın bir olduğuna inanır, fakat düalist canlı varlığın ve Mutlak Gerçeğin farklı kimliklerine inanır. Bu iki filozof sınıfının üzerinde  acintya-bhedabheda tattva, ya da eş zamanlı olark bir ve farklı olmanın gerçeği vardır. Bu felsefe Lord Şri Caitanya’nın Vedanta-Sutralar açıklamalarında ileri sürülmüştür. Vedanta felsefi tefsirler ortamıdır ve bu nedenle Vedanta hiçbir özel filozof sınıfının mutlak malı olamaz. Mutlak Gerçeğin içten bir arayıcısı olan kimseye Vedantist denir. Veda ‘bilgi’ demektir. Herhangi bir bilgi departmanına Vedik bilginin bir kısmı denir ve vedanta tüm bilgi dallarının nihai yargısı anlamına gelir. Felsefeye tüm bilimlerin bilimi denildiği gibi, Vedanta da tüm felsefi kuramların nihai felsefesidir.  

Hare Krishna to all! Today and onwards I will be successively posting chapters in series from A.C. Bhaktivedanta Swami Prabhupada’s Light of the Bhagavata. In the book, Light of the Bhagavata which presents a clear and tangible illustration of the purpose, significance and origin of nature that has captured the minds and hearts of the greatest philoshers with its simplicity, beauty, and intricacies throughout the time and even captured the greatests minds of our time at a loss to understand nature’s great mysteries, Dr. Larry Shinn from Bucknell University presents glories to Srila Prabhupada as follows; 

“Prabhupada’s personal piety gave him real authority. He exhibited complete command of the scriptures, an unusual depth of realization and an outstanding personal example, because he actually lived what he taught.” 

Note: text is in turkish, english texts will be included soon.     

“Hare Kåñëa Maha Mantra”

açıklaması:  

Albüm plağının kapağında açıklandığı gibi,Hare Kåñëa, Hare Kåñëa, Kåñëa Kåñëa, Hare HareHare Räma, Hare Räma, Räma Räma, Hare Hare’ ninzikredilmesiyle — bu aşkın ses titreşimi Krişna bilincimizi yeniden canlandırmak için son derece güzel bir metottur. Yaşayan spirituel ruhlar olarak hepimiz özünde Krish bilinçli varlıklarız ancak zamanın başlangıcından beri madde ile olan birlikteliğimizden ötürü bilincimiz şu an maddi atmosferle kirlenmiştir.Bu kirlenmiş canlı kavramında, hepimiz maddi doğanın kaynaklarını sömürmeye çalışıyoruz, ama aslında giderek daha çok karmaşıklıklığımızda dolanıyoruz. Bu illüzyona maya  ya da maddi doğanın sıkı kanunlarına karşı çetin mücadele denir. Maddi doğaya karşı bu aldatıcı mücadele Krsna bilincimizin yeniden canlandırılmasıyla bir kerede durdurulabilir. 

Krsna bilinci zihin üzerine yapay bir dayatma değildir. Bu bilinç canlı varlığın özgün enerjisidir. Aşkın titreşimi duyduğumuz zaman, bu bilinç yeniden canlanır. Ve yöntem bu çağın otoriteleri tarafından önerilir. Aynı zamanda uygulanılabilir deneyimle de, mahä-mantra’nın, ya da Kurtuluş için Büyük Zikrin devamlı tekrarlanmasıyla bunu algılayabiliriz, kişi bir seferde ruhsal tabakadan gelen aşkın çoşkunluğu hissedebilir. Kişi duyu, akıl ve zihin aşamalarını geçerek gerçekten ruhsal anlayış düzeyindeyse, aşkın seviyeye yerleşmiştir.Hare Kåñëa, Hare Kåñëa, Kåñëa Kåñëa, Hare HareHare Räma, Hare Räma, Räma Räma, Hare Hare’ ninzikredilmesi bilincin tüm aşağı hallerine- yani tensel, akli ve zihinsele baskın çıkarak doğrudan ruhsal platformdan harekete geçer. Ne mantranın dilini anlamaya ne de zihinsel spekulasyonlara ya da mahä-mantra’nın zikredilmesinde herhangi entellektüel bir düzeltmeye ihtiyaç vardır.Doğrudan ruhsal platformdan beliriverir ve aslında, herkes önceden bir meziyete sahip olmadan da bu aşkın ses titreşimine katılıp kendinden geçerek dans edebilir. Biz pratik olarak gördük. Bir çocuk bile zikirde yer alabilir ya da hatta bir köpek bile katılabilir.Bununla beraber, zikir Tanrı’nın saf bir adanmışının dudaklarından duyulmalı, öyle ki çabuk etki elde edilebilsin. Mümkün olduğunca, bir yılanın dilinin değdiği sütün zehirli etki etmesi kadar adanmış olmayanın dudaklarından gelen zikirden kaçınılmalı. Harä kelimesi Tanrı’nın enerjisine hitap etme şeklidir. Hem Kåñëa hem de Räma doğrudan Tanrı’ya hitap etme şekilleridir, ve bunlar “en yüksek zevk, ebedi.” anlamına gelir. Harä Tanrı’nın yüce zevk potensiyelidir. Bu potansiyel, Hare olarak hitap edildiği zaman bizim Yüce Tanrı’ya erişmemize yardım eder.Maddi enerjiye mayä denir, aynı zamanda bizim Tanrı’nın marjinal enerjisi olduğumuz kadarbu da  Tanrı’nın çoklu potensiyellerinden bir tanesidir. Canlı varlıklar maddeye daha üstün olan enerji olarak tanımlanır. Üstün enerjidaha aşığı olan enerjiyle temasa geçtiği zaman birbirine zıt bir hal alır. Ancak üstün marjinal enerji, ruhsal potensiyel olan Harä  ile temasa geçtiği zaman mutlu olur , canlı varlığın normal durumu. 

Üç kelime yani Harä, Kåñëa ve Räma, mahä-mantra’nın aşkın tohumlarıdır ve zikir Tanrı’ya  ve O’nun içsel enerjisi, Harä’ ya koşullanmış olan ruha koruma sağlaması için ruhsal çağrıdır. Zikir tam olarak bir çocuğun annesi için gerçek haykırışı gibidir. Anne Harä, yüce baba Hari ya da Kåñëa’nın lütfunu kazanmaya yardım eder ve Tanrı kendini böylesi içten bir adanmışa gösterir. Bu nedenle, bu çağdaHare Kåñëa, Hare Kåñëa, Kåñëa Kåñëa, Hare HareHare Räma, Hare Räma, Räma Räma, Hare Haremahä-mantrasını  zikretmek kadar etkili başka bir yol yoktur. 

Srila Prabhupada’yı tanımanıza yardımcı olacak şeyleri 

paylaşmaya devam edeceğim. Buna karşın Prabhupada’yı 

tanımanın en kolay, en etkili ve doğrudan yolu onun 

kitaplarını okumak. O ebediyen kitaplarında yaşıyor. 

O ses titreşiminde mevcut. Bir çok adanmışın ve onunla 

fiziksel olarak karşılaşan, yüzyüze gelen ve Tanrı’nın kutsal 

isimlerini söylerken Onun merhameti için ağlayan ve 

merhametini düşkün ruhların üzerine yağdıran Onun 

saf adanmışı, Prabhupada’ya hizmet ederken ve doğrudan 

sadece onun kitaplarını okuyan herkesin yaşamlarına dokundu. 

Bir çok takipçi ve aşağıdaki resimde gördüğünüz, okumak üzere 

olduğunuz ve George Harrison gibi önceden okuduğumuz tanınmış 

kişilikler ve daha okuyacağımız birçokları gibi bir sürü takipçi 

ve bir sürü seven…

Bir adam tüm dünyayı kazanır ama ruhunu kaybederse ne yararı var…

Bombay’ın huzurlu Iskcon tapınağı atmosferine girin ve karşılaşmayı bekleyeceğiniz en son kişi Mick Jagger’ın 1970’lerden kanun kaçağı macerası kadın kahramanı Ned Kelly’dir.

Ama işte orada. Hoşça tombul Avusturalyalı film ve televizyon aktörü Janne Wesly. Kırmızı baskılı sarisi içine bürünmüş, başı şalıyla örtülmüş ve alnında tilak işaretiyle, boylu boyunca göze çarpıyor. Yeni dönüşümü içerisinde Janne Wesly’ye Ma Jagattarini Devi deniyor.

Wesly uzun zaman önce 1970 de, aynı yıl Rolling Stones’un yıldızı Jagger ile filmi çıktığında, Iskcon’un kurucu acaryası Srila Prabhupada ile tanıştığında hayatın değiştiğini söylüyor.

O zamanlar ancak 22 yaşında olduğunu söylüyor. Ve dünya ayaklarının altındaydı. “Aslında Ned Kelly’nin galasına katılmak için Los Angelas’taydım. Ve daha sonra da film kariyerimin peşine düşmek üzere Londra’da Mick Jagger’a katılacaktım. Ama Los Angeles’de ki Krişna tapınağını gezdikten sonra diğer herşey benim için anlamını kaybetti.”

Başrol oyuncularından Mick Jagger için diyor ki, “ O da kıpır kıpırdı. Esasında içte bir müzisyendi ve bir aktörün yaşamının yavaş gidişatıyla başa çıkamadı. Muazzam derecede ünlüydü ama içte biryerde sıkıldığını hissettim.”

Wesly kamera ışıklarının arkasında, çok daha ruhsal bir varoluşa özlem duyduğunu söylüyor. “Film dünyasının benim arayıp bulmaya çalıştığım cevapları veremeyeceğinden emindim. Ünlü yüzlere ait listenin en tepesindeki Marilyn Monroe gibi insanları düşündüm. Ama derinlerde bir yerde içte, Manroe’nın bile farklı birşeyin özlemini çektiğini hisettim.”

BOMBAY: peaceful athmosphere
Bombay’ın Iskcon tapınağına girin ve karşılaşmayı bekleyeceğiniz en son kişi Mick Jagger’ın 1970’lerden kanun kaçağı macerası kadın kahramanı Ned Kelly’dir.

Ama işte orada. Hoşça tombul Avusturalyalı film ve televizyon aktörü Janne Wesly. Kırmızı baskılı sarisi içine bürünmüş, başı şalıyla örtülmüş ve alnında tilak işaretiyle, boylu boyunca göze çarpıyor. Yeni dönüşümü içerisinde Janne Wesly’ye Ma Jagattarini Devi deniyor.

Wesly uzun zaman önce 1970 de, aynı yıl Rolling Stones’un yıldızı Jagger ile filmi çıktığında, Iskcon’un kurucu acaryası Srila Prabhupada ile tanıştığında hayatın değiştiğini söylüyor.

Barely o zamanlar ancak 22 yaşında olduğunu söylüyor. Ve dünya ayaklarının altındaydı. “Aslında Ned Kelly’nin galasına katılmak için Los Angelas’taydım. Ve daha sonra da film kariyerimin peşine düşmek üzere Londra’da Mick Jagger’a katılacaktım. Ama Los Angeles’de ki
Krishna tapınağını gezdikten sonra diğer herşey benim için anlamını kaybetti.”

Başrol oyuncularından Mick Jagger için diyor ki, “ O da kıpır kıpırdı. Esasında içte bir müzisyendi ve bir aktörün yaşamının yavaş gidişatıyla başa çıkamadı. Muazzam derecede ünlüydü ama içte biryerde sıkıldığını hissettim.”

Wesly kamera ışıklarının arkasında, çok daha ruhsal bir varoluşa özlem duyduğunu söylüyor. “Film dünyasının benim arayıp bulmaya çalıştığım cevapları veremeyeceğinden emindim. Ünlü yüzlere ait listenin en tepesindeki Marilyn Monroe gibi insanları düşündüm. Ama derinlerde bir yerde içte, Manroe’nın bile farklı birşeyin özlemini çektiğini hisettim.”

Şu an Perth, Avustural’ya da ikamet ettiği halde, Wesly Lord Krishna’nın mesajını yaymaya yardım ederek devamlı hareket halinde. Asla geriye dönüp gösteri işi kariyerine bakmadı. 

Kocası Bhurijana Prabhu ile birlikte, Wesly  Hong Kong’da ki ilk Hare Krişna tapınağını inşa etmek özgeci bir şekilde işe daldı.

Wesly şöyle devam ediyor, “Bir fil kariyerinin peşine düşmek için radikal bir şekilde standartlarımı düşürmek zorunda kalacağımdan uzlaşmayla mutlu olamayacağımı biliyordum. O yüzden herşeyi cope attım ve daha saf bir yaşam şeklini seçtim.

Kocası Bhurijana Prabhu ile birlikte, Wesly Hong Kong’da ki ilk Hare Krişna tapınağını inşa etmek özgeci bir şekilde işe daldı.

Wesly şöyle devam ediyor, “Bir fil kariyerinin peşine düşmek için radikal bir şekilde standartlarımı düşürmek zorunda kalacağımdan uzlaşmayla mutlu olamayacağımı biliyordum. O yüzden herşeyi cope attım ve daha saf bir yaşam şeklini seçtim.

(Heroine in new avatar, Meena Iyer. ISTTIMES NEWS NETWORK)

Daima Soyleyin ve Mutlu Olun
HARE KRSNA HARE KRSNA KRSNA KRSNA HARE HARE
HARE RAMA HARE RAMA RAMA RAMA HARE HARE www.harekrishnaturkey.com      /     harekrishnaturkey@yahoo.com
Tarafindan sizin icin cevrildi. Umarim faydali bulmussunuzdur.
http://groups.yahoo.com/group/harekrishnaturkey/www.harekrishnaturkey.wordpress.com

I will go on sharing things that will help you to get to know Prabhupada more. However the easiest, most effective and direct way to know Prabhupada is to read his books. He himself lives eternally in his books. He is present in the sound vibration. He touched the lives of so many devotees and anyone who just directly read his books, who has come contact with him in physical presence, face to face,and while chanting the holy names of the Lord crying for His mercy and while has been serving his pure devotee, Prabhupada who has been showering his mercy to the fallen souls. So many followers and so many lovers as you see in the below picture and you are about to read in the article and as we have already read about well-known personalities like George Harrison and as we may read more of them…

What profit a man if he gains the whole world but loses his soul…

MUMBAI: Enter the sanctum sanctorum of Mumbai's Iskcon temple and the last person you expect to encounter is Mick Jagger's heroine from the 1970 outlaw adventure Ned Kelly.

But there she is. The pleasantly plump Australian film and television actor Janne Wesly. Clad in a red-printed sari, her head covered with her pallu and a daunting chand tilak on her forehead, Jane stands out tall. In her new avatar Janne Wesly is called Ma Jagattarini Devi.

Wesly says life changed when she met Srila Prabhupada, the founder acharya of Iskcon in the United States way back in 1970, the same year her film with the Rolling Stones star Jagger released.

Wesly says she was barely 22 then. And had the world at her feet. "In fact I was in LA to attend the premiere of Ned Kelly. And later I was to join Mick Jagger in London to pursue my film career. But after I visited the Krishna Temple in Los Angeles everything else lost meaning for me."

About co-star Mick Jagger she says, "He was very restless too. He was

basically a musician at heart and couldn't handle the slow pace of an

actor's life. He was hugely famous, but somewhere within I sensed he was bored."

Wesly says behind the arc-lights, she longed for a more spiritual

existence. "I was sure the world of films couldn't get me the answers I was seeking. I thought of people like Marilyn Monroe who were up there on the list of famous faces. But I just felt that deep within, even Monroe longed for something different."

Wesly continues, "Since I would have to drop my standards radically to

pursue a film career I knew I wouldn't be happy with the compromise. So I chucked it all and opted for a purer form of life."

With her husband Bhurijana Prabhu, Wesly plunged into working selflessly to build the first Hare Krishna temple in Hong Kong.

Though she currently resides in Perth, Australia, Wesly is constantly on the move, helping to spread the message of Lord Krishna. She has never looked back at her showbiz career.

Heroine in new avatar, Meena Iyer. Posted on, ISTTIMES NEWS NETWORK)

Always Chant and Be Happy
HARE KRSNA HARE KRSNA KRSNA KRSNA HARE HARE
HARE RAMA HARE RAMA RAMA RAMA HARE HARE www.harekrishnaturkey.com      /     harekrishnaturkey@yahoo.comHope you have found it useful.
http://groups.yahoo.com/group/harekrishnaturkey/www.harekrishnaturkey.wordpress.com

Umarım tüm ruhsal kardeşlerimiz ve arkadaşlarımız uzun bir süredir bu ruhsal nektarı paylaşmadığımız için bizi mazur görür. Ben şahsen bu maddi kuyuda kayboldumama Vedik bilgeliğinin bu ruhsal ipine tutunma talihine sahibim ve burada hepimizi memnun edecek daha fazlası olması umuyorum. Lütfen hizmet etmek üzere bu küçük çabam için saygılı itaatlerimi kabul edin. Hayat epey ağır olduğundan ve madem ki haftasonu olduğundan, size küçük ama umarım ruhsal uygulamalarınızda, arayışlarınızda ve ruhsal yolculuğunuzda ruhsal hayatınıza küçük ama önemli ilham verici bir dokunuş olacağını umduğum derin bilgi ile hoş bir hikaye. 

HARE KRİŞNA HARE KRİŞNA KRİŞNA KRİŞNA HARE HARE

HARE RAMA HARE RAMA RAMA RAMA HARE HARE

Prabhupada: …namutra vinasas tasya vidyate, na hi kalyana-krt kascid durgatim tata gacchati. Şimdi, geçen hafta tartıştığımız bu dize,düşen kişi… “Farzet ki birisi hayatın manevi eğitimine girişti. Öyle ya da böyle bir şekilde, bu eğitimi tamamlamakta başarılı değil. O zaman ona ne olur?” Bu Arjuna’nın sorusuydu.(Bhagavad-gita). Bu çok güzel bir soru, şu “ Farzet ki birisi manevi yaşamın işleyişine girişiyor. Öyle ya da böyle…” Bazen kuralları takip etmeyiz ve … (ara). Bazen bazı kadınsı çekimlerin tuzağına düşeriz.  Bunlar engellerdir. Dolayısıyla tam bir ilerleme yapamayabiliriz. Öyleyse Krişna der ki, “Benim sevgili Arjuna’m”, na hi kalyana-krt kascid durgatim: “Her kim yüzde bir bile olsa içtenlikle manevi eğitime girişimde bulunduysa, o asla düşmeyecektir. Asla düşmeyecek.” Bu içtenliktir. Çünkü bizler zayıfız ve maddi enerji çok güçlü, dolayısıyla ruhsal yaşamı benimsemek aşağı yukarı maddi enerjiye karşı savaş ilan etmektir. Maddi, yanılsatıcı enerji mümkün olduğunca bu koşullanmış ruhu kısıtlamaya çalışıyor. Şimdi, koşullanmış ruh bilgide ruhsal ilerlemeyle onun kıskaçlarından kurtulmaya çalıştığı zaman, ah, o daha da zorlu oluyor. Evet. Onun test etmek istediği, “Bu kişi ne kadar içten?” Öyleyse maddi enerjinin sunduğu bir çok cezp edici olacak.

Şimdi, bir hikaye var. Bir çok hikaye var. Ben bir tanesinden bahsediyorum. Çok ilginç. Visvamitra Muni. Visvamitra Muni, büyük bir kral, ksatriyaydı, ama onun rahibi Vasistha Muni’nin, onun büyük bir ruhsal gücü vardı. Böylelikle krallığından feragat etti. Gelişmek istedi. Krala yaraşır, asil tabakadandı ama yine de ruhsal düzende ilerlemek istedi. Böylece yoga yöntemini, meditasyonu benimsedi. O zamanlar bu yöntemi, yoga yöntemini benimsemek mümkündü. Dolayısıyla öyle bir meditasyon yapıyordu ki, cennetin kralı olan Indra bile, “Bu adam benim konumumu zaptetmeye çalışıyor.” Diye düşündü. Madem rekabet var… Aynı zamanda bu da… Cennet de maddi dünya anlamına gelir. Öyleyse bu rekabet—hiçbir iş adamı bir diğer iş adamının ilerlemesini istemez. Alaşağı etmek ister. Fiyat, kalite rekabeti. Benzer şekilde, Indra’da sandı ki, “ Bu adam öylesine güçlü meditasyon yapıyor ki, ben alaşağı edilebilirim ve benim koltuğuma o gelebilir.” Sonra topluluğunun kızlarından birini, Menaka’yı oraya gidip bu muniyi cezp etmesi için ayarladı. Böylece Menaka o rsiye, Visvamitra Rsi’ye yaklaştığında, o meditasyon yapıyordu. Ve sadece (kızın) hallallarının sesinden, o anladı ki, “ Bir kadın var.” Ve semavi, ilahi güzelliği görür görmez büyülendi. O halde bir sonuç vardı, o büyük … Sakuntala. Belki bazılarınız biliyordur. Kalidasa’nın yaptığı bir kitap var, Sakuntala. Bu Sakuntala’nın dünyada ki en güzel kız olduğu varsayılır ve o bu Visvamitra Muni ile Menaka birleşmesinden doğdu.

Böylece kız doğduğunda, o zaman Visvamitra düşündü ki, “Ah, ben ruhsal kültürümde ilerliyordum ama tekrar tuzağa düştüm.” Bu yüzden dışarı çıkıyordu. Aynı anda karısı Menaka bu kızı onun önüne getirdi ve küçük kız her zaman çekiciydi. Gösterdi ki, “Ah ne kadar hoş bir kızın, ne kadar güzel bir kızın var ve sen çekip gidiyorsun? Hayır, hayır. İlgilenmelisin.” Böyle bir resin var, çok hoş. Bu çok ünlü bir resim. Menaka’nın Visvamitra’ya kızı gösterdiği ve muninin de, “Bana daha fazla gösterme.” diye. Evet. Bir resim var. Bu… Sonra o çekip gitti. Öyleyse başarısızlık şansları var. Başarısızlık şansları var. Tıpkı büyük bilge Visvamitra Muni gibi, o da başarısız oldu, şimdilik başarısızdı. Ama Krişna bu başarısızlığın, demek istediğim, başarısızlık olmadığını söyler. Bizim bazen söylediğimiz şu atasözümüz gibi, “ Başarısızlık başarının  direğidir.” Öyleyse özellikle in ruhsal yaşamda, bu başarısızlık cesaret kırıcı değildir. Bu başarısızlık cesaret kırıcı değildir.

O yüzden Krişna der ki, “ Kişi manevi eğitimini tamamlamakta başarısız olsa bile, yine de asla onun tarafınca kayıp yoktur.” Partha naiva iha. Iha, bu dünyada demektir. Na amutra. Amutra sonraki yaşam demektir. Vinasas tasya vidyate: “ O asla mağlup olmayacaktır.” Vinasas tasya vidyate, na hi kalyana-krt: “ Her kim bu manevi kültürün hayırlı yolunu seçerse,” kascid durgatim tata gacchati, “o asla düşmeyecek.” Evet. Ve neden? Şimdi,

prapya punya-krtam loka
usitva sasvatih samah
sucinam srimatam gehe
yoga-bhrasto ‘bhijayate

Abhijayate. O der ki  başarısız yogi… Başarılı olan Tanrı’nın krallığına girer. O başka bir şey. Ama başarısız olmuş bir öğrenci olan, ona ne olur? Şimdi, prapya punya-krtam lokan: “Dindar canlı varlıkların girmesine izin verilen gezegenlere girer.” Bu onun daha yüksek gezegenlere girdiği anlamına gelir. Evrende binlerce gezegen ve daha yüksek gezegenler vardır, orada daha çok refah, daha uzun yaşam süresi vardır, insanlar daha ahlaklı, dindar, ilahidir. Siz daha yüksek gezegenlere ilerledikçe, bu olanaklar var, bu dünyadakinden bin kat daha iyi. Ynai Krişna der ki, “ Başarısız olsa bile, yine de dindar insanların yükseldiği o gezegenlere gider.” Prapya punya-krtam lokan, ve usitva sasvatih samah. Ve uzun bir süre orada kalır. Hare Krişna! We are somehow or other drown into the material existance of struggle for a better way of life in terms of having more wealth, comforts, friends, a lover, reputation, fame, success and many other material gains that you can think of your own. However above all, we are all hankering after happiness that we think all above mentioned will provide us. Unfortunately all those material cluthes of desires are nothing but illusiory and temporary misconception of a life system that we have. There are examples of so many ones having huge opulance that is seemingly self-maintaning but can not buy the happiness and satisfaction to the person that are life’s necessities  indeed. For the ones who have already realised there is more to life than mere material struggle of existance, they are very fortunate but at the same time, spiritual life is not so cheap and seems difficult to its practitioner most of the time. Almost all the spiritual processes that are given us to follow for self-realisation and offering us a celestial abode puts rules and regulations for our self-discipline, which may be hard to follow for the conditioned soul in contact with the material energy(maya) all the time.  However there is the proof that we should never feel disappointed and discouraged on our endevours for spiritual life since the authority Himself declares that there is not even a single loss either on the way to or in spiritual life. I hope all our spiritual soul brothers, sisters and friends will excuse me for not sharing this spiritual nectar for a long time. I have personally been lost in this material well but have this great fortune to catch hold of that spiritual rope of Vedic wisdom and hoping that there will be more here that will please us all. Please accept my humble obeisances for this little endevour to serve. Since life is quite heavy and it’s weekend, here is a profound information along with a nice story to give you a small but hopefully significant inspirational  touch to your spiritual life in your spiritual practices, pursuits and on this spiritual journey.  

HARE KRİŞNA HARE KRİŞNA KRİŞNA KRİŞNA HARE HARE

HARE RAMA HARE RAMA RAMA RAMA HARE HARE

Prabhupada: …namutra vinasas tasya vidyate, na hi kalyana-krt kascid durgatim tata gacchati. Now, this verse we have been discussing last week, that one who falls down… “Suppose one has entered for spiritual cultivation of life. Some way or other, he is not successful to complete the course. Then what happens to him?” That was the question of Arjuna. This is very nice question, that “Suppose one enters for cultivation of spiritual life. Some way or other…” Sometimes we do not follow the rules and… (break) Sometimes we are entrapped by some feminine attraction. These are impediments. So we may not be able to make complete progress. So Krishna says, “My dear Arjuna,” na hi kalyana-krt kascid durgatim: “Anyone who has attempted even one percent sincerely, culture of spiritual realization, he will never fall down. He will never fall down.” That sincerity. Because we are weak, and the material energy is very strong, so to adopt spiritual life is more or less declare war against the material energy. The material, the illusory energy, she is trying to curb this conditioned soul as far as possible. Now, when the conditioned soul tries to get out of her clutches by spiritual advancement of knowledge, oh, she becomes more stringent. Yes. She wants to test, “How much this person is sincere?” So there will be so many allurement offered by the material energy. Now, there is a story. There are many stories. One of them I am citing. It is very interesting. Visvamitra Muni. Visvamitra Muni, he was a great king, ksatriya, but his priest, Vasistha Muni, he had great spiritual power. So he renounced his kingdom. He wanted to advance. He was kingly, royal order, but still, he wanted to advance in the spiritual orders. So he adopted yoga process, meditation. That time it was possible for adopting this process, yoga process. So he was meditating in such a way that the Indra, who was the king of heaven, he thought that “This man is trying to occupy my post.” As there is competition… This is also… Heaven means that is also material world. So this competition–no businessman wants an another businessman go ahead. He wants to curb down. Competition of price, quality. Similarly, that Indra, he thought that “This man is so strongly meditating, it may be that I may be deposed and he come to my seat.” Then he arranged one of his society girls, Menaka, to go there and allure this muni. So when Menaka approached that rsi, Visvamitra Rsi, he was meditating. And simply by the sound of her bangles, she(he) could understand, “There is some woman.” And as soon as he saw there was heavenly, celestial beauty, he was captivated. Then there was a result, that a great… Sakuntala. Perhaps some of you may know. There is a book made by Kalidasa, Sakuntala. This Sakuntala is supposed to be the most beautiful girl in the world, and she was born by this combination of Visvamitra Muni and Menaka. So when this girl was born, then Visvamitra thought, “Oh, I was advancing in my spiritual culture, and again I have been entrapped.” So he was going out. At the same time his wife Menaka brought this girl before her, and little child is always attractive. She showed that “Oh, you have got such a nice girl, such beautiful girl, and you are going away? No, no. You should take care.” So there is a picture, very nice. That is a very famous picture. That Menaka is showing Visvamitra the girl, and the muni is like that, “No more show me.” Yes. There is a picture. That is… Then he went away. So there are chances of failure. There are chances of failure. Just like a great sage like Visvamitra Muni, he also failed, failed for the time being. But Krsna says that this failure is not, I mean to say, unsuccessful. As we have sometimes the proverb, that “Failure is the pillar of success,” so especially in the spiritual life, this failure is not discouraging. This failure is not discouraging. So Krsna says that “Even one fails in completing his spiritual course, still, there is no loss on his part.” Partha naiva iha. Iha means in this world. Na amutra. Amutra means next world. Vinasas tasya vidyate: “He will never vanquish.” Vinasas tasya vidyate, na hi kalyana-krt: “Anyone who takes this auspicious line of spiritual culture,” kascid durgatim tata gacchati, “he’ll never fall down.” Yes. And why? Now, prapya punya-krtam lokan
usitva sasvatih samah
sucinam srimatam gehe
yoga-bhrasto ‘bhijayateAbhijayate. He says that this failure yogi… One who is successful, he enters into the kingdom of God. That is a different thing. But one who is a failed student, what happens to him? Now, prapya punya-krtam lokan: “He enters into the planets where pious living entities are allowed to enter.” That means he gets into the higher planets. There are many planets within the universe, and the higher planets, there are more comforts, more duration of life, persons are more pious, religious, godly. As you make progress to the higher planets, these facilities are there, thousand times better than this planet. So Krsna says that “Even if he is failure, still, he goes to such planets where pious men are elevated.” Prapya punya-krtam lokan, and usitva sasvatih samah. And he remains there for a long duration of time.  

 

***For english please click “Read the rest of this entry” at the bottom***

bandhur atmatmanas tasya

yenatmaivatmana

jitatmanaanatmanas

tu satrutve

vartetatmaiva satruvat 

“Aklı fethetmiş biri için akıl arkadaşların en iyisidir; fakat böyle yapmayı başaramamış biri için aklı en büyük düşmanı olacaktır.” (Bhagavad-gita 6.6)  

Yoga sisteminin bütün amacı aklı dostumuz yapmaktır. Tıpkı sarhoş durumdaki bir kişinin aklı gibi, maddi temasta olan akıl bizim düşmanımızdır. Caitanya-caritamrta (Madhya 20.117) da denir ki: 

krsna bhuli’ sei jiva anadi-bahrimukha

ataeva maya tare deya samsara-duhkha 

 “Canlı varlık, Krişna’yı unutmakla zamanın başlangıcından beri Tanrı’nın dışsal özelliğine kapıldı. Bu nedenle, yanıltıcı enerji (maya) ona maddi varlığı içerisinde her tür derdi verir.” Ben manevi bir ruhum, Tanrı’nın öz parçasıyım, lakin zihnim kirlenir kirlenmez isyan ediyorum çünkü çok az bir bağımsızlığım var. “Neden Krişna’ya ya da Tanrı’ya hizmet edeyim ki? Ben Tanrıyım.” Bu fikir zihinden dikte edilince tüm vaziyetim değişir. Sahte bir kanıya, bir yanılgıya kapılırım ve tüm yaşamım mahvolur. Dolayısıyla bizler bir sürü şeyi – imparatorlukları ve bunun gibilerini– kontrol etmeye çalışıyoruz, ama eğer aklımızı fethetmeyi başaramazsak o zaman bir imparatorluğu bile fethetsek başarısızızdır. Aklımızın ta kendisi bizim en büyük düşmanımız olacaktır. 

Sekizkatlı yogayı uygulamanın amacı, aklı insan görevini yerine getirmede bir arkadaş yapabilmek üzere kontrol etmektir. (DEVAMI YAKINDA…) bandhur atmatmanas tasyayenatmaivatmana jitatmanaanatmanas tu satrutvevartetatmaiva satruvat “For him who has conquered the mind, the mind is the best of friends; but for one who has failed to do so, his very mind will be the greatest enemy.” (Bhagavad-gita 6.6) The whole purpose of the yoga system is to make the mind our friend. The mind in material contact is our enemy, just like the mind of a person in a drunken condition. In Caitanya-caritamrta (Madhya 20.117) it is said: krsna bhuli’ sei jiva anadi-bahrimukhaataeva maya tare deya samsara-duhkha “Forgetting Krsna, the living entity has been attracted by the Lord’s external feature from time immemorial. Therefore, the illusory energy (maya) gives him all kinds of misery in his material existence.” I am a spiritual soul, part and parcel of the Supreme Lord, but as soon as my mind is contaminated I rebel, because I have a little independence. “Why shall I serve Krsna, or God? I am God.” When this idea is dictated from the mind, my whole situation turns. I come under a false impression, an illusion, and my whole life is spoiled. So we are trying to conquer so many things — empires, and so on — but if we fail to conquer our minds, then even if we conquer an empire we are failures. Our very mind will be our greatest enemy.The purpose of practicing eightfold yoga is to control the mind in order to make it a friend in discharging the human mission (REST WİLL COME SOON)

İlahi Lütuf A.C. Bhaktivedanta Swami Prabhupada – “Krishna Bilincine Yükseliş”, Bölüm Altı “Krişna Bilincine Başlamak” 

“… Çoğu  zaman dharma sözcüğü din anlamına gelecek şekilde çevrilir, fakat dharmayı bir din olarak algılamak sözcüğü yanlış anlamaktır. Genel kullanımıyla, din kelimesi belli bir tip inancı kasteder. Dharma kelimesi ise etmez. Dharma canlı varlığın doğal uğraşına işaret eder. Örneğin, nerede ateş varsa orda ısı ve ışık vardır, öyleyse ısı ve ışığın ateşin dharması olduğu söylenebilir. Ateş dharmasını değiştiremez. Aynı şekilde, akışkanlık suyun içsel özelliğidir ve bu nitelik değiştirilemez. Eğer değişirse, daha fazla su olarak düşünülemez. Bireysel ruhun dharması asla değiştirilemez ve bu dharma Yüce Lord’a hizmet sunmanın mesleki uğraşıdır. İnançlar ve din değiştirilebilir. Bugün bir Hindu olabilirim ama yarın bir Hristiyan ya da Müslüman olabilirim. Bu şekilde inançlar değiştirilebilir ama dharma doğal bir düzendir, doğal bir uğraş ya da bağlantı…”

His Divine Grace teaches us in his “Elevation to Krsna Consciousness”,  Chapter Six – “Taking to Krsna Consciousness”“…Often the word dharma is translated to mean religion, but to conceive of dharma as a religion is to misconceive the word. In general usage, the word religion refers to a particular type of faith. The word dharma does not. Dharma indicates the natural occupation of the living entity. For example, wherever there is fire, there is heat and light, so it may be said that heat and light are the dharma of fire. Fire cannot change its dharma. In the same way, liquidity is an intrinsic quality of water, and this quality cannot be changed. If it is, it can no longer be considered water. The dharma of the individual soul can never be changed, and that dharma is the occupational duty of rendering service unto the Supreme Lord. Faiths and religions can be changed. Today I may be a Hindu, but tomorrow I may become a Christian or Moslem. In this way faiths can be changed, but dharma is a natural sequence, a natural occupation or connection…” 

***For English please click “Read the rest of this entry” at the end of the text***

1. Bir nilüfer çiçeği sarmalına benzeyen özgün ruhsal  gezegene “Golaka Vrindavan” denir ve Lord Krişna, Tanrılığın Özgün Şahşiyeti’nin ikametgahıdır. 2. Bu özgün gezegen gayrişahsiyetçi filozofların nihai hedefi olan Brahmajyoti denilen ruhsal bir ışın ya da parıltı saçar. Bu gizemli ve felsefi ilmi eserlerde çoğunlukla Mutlak Gerçeğin nihai şekilsiz hali olarak kabul edilen Beyaz Işık ya da oldukça göz kamaştırıcı Brahman’dır. 

3.  Tıpkı maddi güneşin ışınları içerisinde sayısız maddi gezegenler olduğu gibi, sınırsız Brahmajyoti içerisinde de sınırsız sayıda ruhsal gezegenler vardır. Bu ruhsal gezegenler Lord Krişna’nın mutlak yayılımlarının idaresi altındadır ve oranın sakinleri ebedi-özgür canlı varlıklardır. Hepsi dört-kolludur. Lord orada Narayana olarak bilinir ve tüm bu gezegenler Vaikunthalar olarak bilinir. 4. Ruhsal alemin ya da Brahmajyoti’nin bir köşesinde, ruhsal bir bulut yükselir ve bu örtük kısma Mahat Tattva veya toplam maddi öz denir. Maha Vişnu yayılımıyla Lord, daha sonra bu Mahat Tattwa’nın suyu içerisine uzanır. Bu suya Nedensel Okyanus veya Karana Jal denir. 

5. Maha Vişnu Nedensel Okyanus’un içerisinde uyurken, Onun nefes alışının baloncukları içersinde sayısız evrenler meydana gelir. Bu evrenler tüm Nedensel Okyanusa saçılmış halde yüzerler. Yalnızca Maha Vişnu’nun verdiği nefesin süresi boyunca kalırlar.

6. Her bir evrensel kürenin içerisine aynı Maha Vişnu, Garbodakaşayi Vişnu olarak girer ve orada Garbha Okyanusu’na, yılana benzeyen Seşa enkarnasyonu üzerine uzanır. Onun göbek deliğinden bir nilüfer sapı filizlenir ve bu nilüfer üzerinde maddi evrenin hükümdarı, Brahma doğar. Brahma tüm canlı varlıkları onun evrenindeki arzularına göre farklı formlarda yaratır. Ayrıca güneşi, ayı ve onun altında çalışan diğer yarıtanrıları da yaratır.  7. Her evrende güneş neredeyse ortaya yerleşmiştir ve madem ki sayısız evrenler var o halde tüm bu evrenlere bolca ışık, ısı, sıcaklık ve ışınlar yayan milyonlarca ve milyarlarca güneş ve ay var. Bununla birlikte bunların hepsi Mahat Tattva’nın menzili içerisinde yukarıda açıklandığı gibi sıkışmıştır. Güneşlere ve aylara evrenler içerisinde ihtiyaç vardır çünkü evrenler doğası gereği karanlıktır. Vedalar bize hepbirlikte bu karanlıktan çıkmamızı ve Brahmajyoti’nin ışıyan parıltısına erişmemizi öğretir. 8. Brahmajyoti güneş, ay veya elektirik gücüne ihtiyaç duymayan aydınlatıcı Vaikuntha gezegenlerinden kaynaklanır. 

Srimad Bhagavatam yüce gezegen, Goloka Vrindavan’a ulaşmamıza yardım eder. Kapı herkes için açıktır. Bu en yüksek mükemmeliyet olduğundan,  insan yaşamı bu özel vazife içindir.

1. The original spiritual planet, resembling a huge whorl of lotus flower, is called “Goloka Vrindaban,” and is the abode of Lord Krishna, the Original Personality of Godhead. 2. This original planet is throwing out a spiritual ray or effulgence, called the Brahmajyoti, which is the ultimate goal of the impersonalist philosophers. This is the White Light or dazzling Brahman so prominent in mystic and philosophical treatises, often accepted as the ultimate formless state of the Absolute Truth. The Brahmajyoti is due to the illuminating Vaikuntha planets, and thus there is no need of sun, moon or electricity there. 

3. Within the unlimited Brahmajyoti there is an unlimited number of spiritual planets, just as there are innumerable material planets within the rays of the material sun. These spiritual planets are dominated by plenary expansions of Lord Krishna, and the inhabitants there are ever-liberated living beings. They are all four-handed. The Lord is known there as Narayana, and those planets are known as Vaikunthas. 4. In some corner of the spiritual sky, or Brahmajyoti, a spiritual cloud arises, and this covered portion is called the Mahat Tattwa, or total material substance. The Lord, by His expansion as Maha Vishnu, then lies down in the water of that Mahat Tattwa. This water is called the Causal Ocean, or Karana Jal. 

5. While Maha Vishnu is sleeping within the Causal Ocean, innumerable universes are generated within the bubbles of His breathing. These universes are floating, scattered all over the Causal Ocean. They stay only during the period of Maha Vishnu’s outgoing breath. 6. Into each and every universal globe the same Maha Vishnu enters as Gharbodakshayee Vishnu, and He lies down there on the Garbha Ocean, on the serpent-like Sheesha incarnation. From His navel a lotus stem sprouts and on this lotus Brahma, the lord of the material universe, is born. Brahma creates all living beings in different forms, in terms of their desires within his universe. He also creates the sun and moon, and the other demigods who are to work under him.  

7. The sun in every universe is situated almost in the middle, and as there are innumerable universes so there are millions and billions of suns and moons, distributing profuse light, heat, temperature and rays all over these universes. All of them are, however, compact within the compass of the Mahat Tattwa, as explained above. The suns and the moons are required within the universes because the universes are dark by nature. The Vedas instruct us to go out of the darkness altogether, and to approach the glowing effulgence of Brahmajyoti.  8. The Brahmajyoti is due to the illuminating Vaikuntha planets, which need no sun, moon or or power of electricity. Srimad Bhagavatam helps us  reach the supreme planet, Goloka Vrindavan. The door is open for everyone. Human life is meant for this particular aim, for it is the highest perfection. 

Hiranyakaşipu’nun ve büyük adanmış-oğlu Prahlada Maharaj’ın tarihi Srimad Bhagavatam’ın Yedinci Kantosunda anlatılır. Hiranyakaşipu maddi başarılarla çok güçlü hale gelmişti ve Brahmaji’nin lütfuyla kendisinin ölümsüz olmasını düşündü. Brahmaji onu ölümsüzlük takdisiyle ödüllendirmeyi reddetti çünkü onun kendisi ölümsüz bir varlık değildir. Fakat Hiranyakaşipu dolambaçlı bir şekilde Brahmaji’nin takdisini, neredeyse ölümsüz bir varlık olmaya denk elde etti. Hiranyakaşipu hiçbir insan ya da yarıtanrı veya herhangi bir çeşit silah tarafından ya da ne gece ne de gündüz öldürülemeyeceğinden emindi. Bununla birlikte Lord Hiranyakaşipu gibi materyalist bir iblisin hayal gücünün ötesinde olan  yarı-insan ve yarı-aslan formunu aldı ve böylece, Brahmaji’nin takdisine ayak uydurarak, Lord onu (Hiranyakaşipu’yu) öldürdü. Onu kucağında öldürdü ki böylece ne karada ne suda ne de gökyüzünde öldürüldü. İblis Hirankakaşipu için hayal edilebilecek insan silahlarının ötesinde olan Nrisimha’nın tırnaklarıyla parçalandı. Hiranyakaşipu’nun harfi harfine anlamı tüm materyalist insanların nihai amacı altın ve yumuşak yatak peşinde olan demektir. Tanrı ile hiç ilişkisi olmayan böylesi şeytani kişilerin yavaş yavaş maddi kazanımlarla burnu büyür ve Yüce Lord’un otoritesine meydan okumaya ve Lordun adanmışları olanlara işkence etmeye başlarlar. Prahlada Maharaj Hiranyakaşipu’nun oğlu oluyordu ve oğlan çok büyük bir adanmış olduğu için babası yeteneklerinin elinden geldiği kadar ona işkence etti. Bu uç durumda , Lord Nrisimhadev enkarnasyonunu aldı ve sırf yarıtanrıların düşmanını mahvetmet için Lord Hiranyakaşipu’yu iblisin hayalgücünün ötesinde bir biçimde öldürdü. Tanrısız iblislerin materyalist planları daima tümüyle-güçlü Lord tarafından bozulur. SB 2.7.14 açıklama

Nrisimhadev’in büyük adanmışı Prahlada Maharaj’ın tarihi Srimad Bhagavatam’ın yedinci kantosunda anlatılır. Prahlada Maharaj, yalnızca beş yaşında küçük bir çocuk sırf Lordun saf bir adanmışı olmakla kocaman babası Hiranyakaşipu’nun kıskançlığının hedefi oldu. İblis babası adanmış oğlunu, Prahlad’ı öldürmek için tüm silahlarını kullandı fakat Lordu’un lütfuyla babasının tüm tehlikeli hareketlerinden kurtuldu. Ateşe, kaynar yağa atıldı, bir tepenin doruğundan atıldı, bir filin ayakları altına atıldı ve zehir verildi. En sonunda babası kendisi oğlunu öldürmek için  bir balta aldı ve böylelikle Nrisimhadev belirdi ve oğlunun önünde hain babayı öldürdü. Dolayısıyla kimse Lordun adanmışını öldüremez. Benzer şekilde, Arjuna da  Bhişma gibi onun büyük hasımları tarafından tüm tehlikeli silahlar kullanılmasına rağmen Lord tarafından kurtulmuştu. SB 1.15.16 açıklama 

Politik idari pozisyonları tutan budala politikacılar doldurdukları geçici pozisyonların maddi yaşamın en yüksek  maddi kazanımı olduğunu sanıyorlar ve bu yüzden hayatın son anına kadar bile, Lordun ebedi ikametgahında Onun arkadaşlarından biri olarak özgürlüğe erişmenin yaşamın en yüksek başarısı olduğunu bilmeden bu pozisyonlara takılıp kalıyorlar. İnsan yaşamı bu sona erişmek içindir. Lord Bhagavad Gita’da Tanrılığa, Onun ebedi ikametgahına gitmenin en yüksek başarı olduğuna bizi bir çok kez temin eder.Prahlada Maharaj, Nrisimhadev’e dua ederken dedi ki, “Ey Lordum, ben maddeci yaşam şeklinden çok korkuyorum ve Senin şu an Nrisimhadev olarak dehşetli haşin  özelliğinden de az korkmuyor değilim. Bu maddi yaşam şekli değirmen taşı gibi bir şey ve biz onun tarafından eziliyoruz. Yaşamın bu korkunç silkeleyen dalgalarının girdabına düştük ve bu yüzden Lordum, beni Senin hizmetkarlarından biri olarak ebedi ikametgahına geri çağırman için Senin nilüfer ayaklarında dua ediyorum. Bu, bu maddi yaşam şeklinin en uç özgürlüğüdür. Benim maddi yaşam şekline dair çok acı deneyşmin var. Ben kendi eylemlerimin zoruyla mecbur kalmakla yaşamın hangi canlı türünde doğmuş olursam olayım iki şeyi, yani sevdiğimden ayrılığı ve istenmeyenle karşılaşmayı çok acı verici şekilde yaşadım. Ve bunları etkisizleştirmek için üstlendiğim çareler hastalığın kendisinden daha da tehlikeliydi. Onun için doğum ardına doğum bir  noktadan öbür noktaya sürüklendim, ve Sana dua ediyorum ki, bunun için lütfen Bana Senin nilüfer ayaklarında bir sığınak ver.” SB 1.19.20 açıklama 

“Ne zaman ve nerede dini uygulamalarda bir düşüş ve dinsizlikte hakim bir yükseliş olursa, Ey Bharata’nın oğlu –o zaman Ben Kendim gelirim.” (Bhagavad Gita 4.7)

Böylece Lord merhametinden farklı fromlarında belirir. Lord Sri Krişna düşmüş ruhlara olan merhametinden bu gezegende belirdi; Lord Buda iblisler tarafından öldürülen zavallı hayvanlara olan merhametinden belirdi; Lord Nrisimhadev Prahlada Maharaj’a olan merhametinden belirdi. Sonuç şudur ki Lord bu maddi dünya içerisindeki düşmüş ruhlara karşı öylesine merhametlidir ki Kendisi gelir ya da Kendi adanmışlarını ve hizmetkarlarını tüm düşmüş ruhları eve, Tanrılığa geri getirmek olan arzusunu yerine getirmeleri için gönderir. SB 4.22.42 açıklama

JHARE KRSNAJ 

Hare Krsna! Nrisimhadev appears and a Vaisnava gives gives and gives… We constantly see Prabhupada handing flowers, giving cookies, lectures, books and his everything. I wanted you to see the above picture as well. It reminded me the one of the pictures below in which Prahlad is garlanding Nrsimhadeva.

Today is the appearence  anniversary of Lord Nrsimhadev, Krsna’s incarnation as half-man and half-lion. Below you will find information about different incarnations of Krsna and why Krsna has so many incarnations and the purpose of those incarnations. Besides there is a brief history of Nrsimhadev’s appearence for the pleasure of His great devotee, a great Vaisnana Prahlada, which I quoted below from Prabhupada’s masterpiece Srimad Bhagavatam. While reading the story of Nrisimhadev, Prahlada and Hiranyakaşipu, Prabhupada is giving us the nectar of devotion by telling the mood of a real Vaisnava by Prahlada’s experience. He is emphasizing the common problems of materialistic way of our daily life. We should celebrate and appreciate this day that Krsna is showing His compassion on us. We should take shelter of the protective of the devotees’ Nrsimhadev’s lotus feet and get inspired from the prayers of one of the highest of devotees Prahlada. We, the fallen souls trying to become self-realized and devoted shall try to follow the foot steps and the mood of these Krsna devotees and become compassionate for everyone whom we should be sharing the vital purpose and the reality of our existence. All glories and our humble obeisances to His Divine Grace A.C. Bhaktivedanta Swami Prabhupada who is so mercifully giving us the knowledge of the absolute, transendental and tangible truth of spirituality and he himself being the example of a compassionate Vaisnava through his own mood, actions and instructions. We should’t miss the opportunity to take shelter of Krsna and His pure devotees as stated in the Vedas. HAPPY NRSIMHA CATURDASİ TO ALL J 

The history of Hiraëyakaçipu and his great devotee-son Prahläda Mahäräja is narrated in the Seventh Canto of Çrémad-Bhägavatam. Hiraëyakaçipu became very powerful by material achievements and thought himself to be immortal by the grace of Brahmäjé. Brahmäjé declined to award him the benediction of immortality because he himself is not an immortal being. But Hiraëyakaçipu derived Brahmäjé’s benediction in a roundabout way, almost equal to becoming an immortal being. Hiraëyakaçipu was sure that he would not be killed by any man or demigod or by any kind of known weapon, nor would he die in day or night. The Lord, however, assumed the incarnation of half-man and half-lion, which was beyond the imagination of a materialistic demon like Hiraëyakaçipu, and thus, keeping pace with the benediction of Brahmäjé, the Lord killed him. He killed him on His lap, so that he was killed neither on the land nor on the water nor in the sky. The demon was pierced by Nåsiàha’s nails, which were beyond the human weapons imaginable by Hiraëyakaçipu. The literal meaning of Hiraëyakaçipu is one who is after gold and soft bedding, the ultimate aim of all materialistic men. Such demonic men, who have no relationship with God, gradually become puffed up by material acquisitions and begin to challenge the authority of the Supreme Lord and torture those who are devotees of the Lord. Prahläda Mahäräja happened to be the son of Hiraëyakaçipu, and because the boy was a great devotee, his father tortured him to the best of his ability. In this extreme situation, the Lord assumed the incarnation of Nåsiàhadeva, and just to finish the enemy of the demigods, the Lord killed Hiraëyakaçipu in a manner beyond the demon’s imagination. Materialistic plans of godless demons are always frustrated by the all-powerful Lord. SB 2.7.14 purport The history of Prahläda Mahäräja, the great devotee of Nåsiàhadeva, is narrated in the Seventh Canto of Çrémad-Bhägavatam. Prahläda Mahäräja, a small child of only five years, became the object of envy for his great father, Hiraëyakaçipu, only because of his becoming a pure devotee of the Lord. The demon father employed all his weapons to kill the devotee son, Prahläda, but by the grace of the Lord he was saved from all sorts of dangerous actions by his father. He was thrown in a fire, in boiling oil, from the top of a hill, underneath the legs of an elephant, and he was administered poison. At last the father himself took up a chopper to kill his son, and thus Nåsiàhadeva appeared and killed the heinous father in the presence of the son. Thus no one can kill the devotee of the Lord. Similarly, Arjuna was also saved by the Lord, although all dangerous weapons were employed by his great opponents like Bhéñma. SB 1.15.16 purport  Foolish politicians who hold political administrative posts think that the temporary posts they occupy are the highest material gain of life, and therefore they stick to those posts even up to the last moment of life, without knowing that achievement of liberation as one of the associates of the Lord in His eternal abode is the highest gain of life. The human life is meant for achieving this end. The Lord has assured us in the Bhagavad-gétä many times that going back to Godhead, His eternal abode, is the highest achievement. Prahläda Mahäräja, while praying to Lord Nåsiàha, said, “O my Lord, I am very much afraid of the materialistic way of life, and I am not the least afraid of Your present ghastly ferocious feature as Nåsiàhadeva. This materialistic way of life is something like a grinding stone, and we are being crushed by it. We have fallen into this horrible whirlpool of the tossing waves of life, and thus, my Lord, I pray at Your lotus feet to call me back to Your eternal abode as one of Your servitors. This is the summit liberation of this materialistic way of life. I have very bitter experience of the materialistic way of life. In whichever species of life I have taken birth, compelled by the force of my own activities, I have very painfully experienced two things, namely separation from my beloved and meeting with what is not wanted. And to counteract them, the remedies which I undertook were more dangerous than the disease itself. So I drift from one point to another birth after birth, and I pray to You therefore to give me a shelter at Your lotus feet.” SB 1.19.20 “Whenever and wherever there is a decline in religious practice, O descendant of Bharata, and a predominant rise of irreligion—at that time I descend Myself.” (Bg. 4.7)

Thus it is out of compassion that the Lord appears in His different forms. Lord Çré Kåñëa appeared on this planet out of compassion for fallen souls; Lord Buddha appeared out of compassion for the poor animals who were being killed by the demons; Lord Nåsiàhadeva appeared out of compassion for Prahläda Mahäräja. The conclusion is that the Lord is so compassionate upon the fallen souls within this material world that He comes Himself or sends His devotees and His servants to fulfill His desire to have all the fallen souls come back home, back to Godhead. SB 4.22.42 purport

JHARE KRSNAJ

Herkese  Hare Krişna! Bugün Krişna’nın ideal bir kral olan güçlü bir enkarnasyonu Lord Sri Ramacandra’nın Beliriş Günü. İki milyon yıldan da önce Treta-yugada belirdi. Lütfen A.C. Bhaktivedanta Swami Prabhupada’nın Lord Ramacandra, Onun meşgaleleri, Krishna’nın enkarnasyonları ve Vaisnava kültürünün bu çok özel gününün önemine dair konuşmasını okuyun. Özgün Vedik kültüre, Hindu toplumunun hiç de bizim ayrımcı olduğunu düşündüğümüz gibi olmayan kast sistemine dair daha fazlasını bulacaksınız. Prabhupada bize toplumun farklı kısımlarını, Vedik kültürün özgün Hindistan’ının eğitim ve idari sistemini açıklıyor. Eminim Prabhupada’nın söylevinde Lord Rama’nın bu aşkın ve büyüleyici görkemini duymanın tadını çıkarırken modern yaşam ve Hindistan’a dair de sorulara yanıtlar bulacaksınız. Ayrıca harekrishnaturkey yahoo e-grup sayfasının “Files” bölümünden de “Rama’nın İsminin Gücü” adlı dosyayı da okuyabilirsiniz. 

Herkese Mutlu Rama Naviler!!!

Brahma-samhita’da Lord Ramaracandra’nın enkarnasyonunun anlatıldığı bir dize vardır. Sadece Rama değil daha birçok sayısız enkarnasyonlar vardır. Bir nehrin dalgalarına benzetilirler. Bir nehrin dalgalarının ya da bir okyanusun dalgalarının sayılamayacağı gibi, benzer şekilde Yüce Lordun kaç tane enkarnasyonunun olduğunu saymak da mümkün değildir. Ama onlar arasından esas isimler sastralarda belirtilir. Bu nedenle ramadi denir. Ramadi, rama ve aynı zamanda diğer birçok enkarnasyon demektir. Ve onlar mevcuttur. Bir enkarnasyon göründü ve sona erdi demek değildir. Hayır. Böyle değil. Tıpkı Lord Ramacandra bu gezegende göründüğü gibi, milyonlarca yıl önce diyelim. Treya-yuga da göründü. Treta-yuga demek… Biz bu Kali-yuga çağının yalnızca beşbinyılını geride bıraktık. Bundan önce Dvapara-yuga vardı. Dvapara-yuga 800,000 yıl demektir. Ve ondan önce de Treta-yuga onikiyüzbin yıl sürdü. Bu demek oluyor ki Lord Ramacandra en azından iki milyon yıl önce bu gezegende göründü.  Öyleyse şimdi Lord Ramacandra Ayodhaya da göründü. Kuzey Hindistan’da, Ayodhya’da bir yer var. O orada göründü. Kannan’ın Mathura’da göründüğü gibi… O da kuzey Hindistanda’dır. Ve Mathura, Yeni Delhi’den güneye doğru yaklaşık doksan mil kadar aşağıdadır. Hindistan’ın başkenti Yeni Delhi adını daha önceden duymuşsunuzdur. Yani Ayodhya, New Delhi’nin beşyüz mil kuzeydoğusunda bulunur. Dolayısıyla Lord Ramacandra bu günde göründü. Bugüne Sri Rama Naumi denir. Ayn dokuzuncu gününde Lord Ramacandra göründü. Babası Ayodya kralıydı ve üç eşi vardı. Yani… Hayır. İki eşi vardı. Öyleyse iki eşinden dört oğlu vardı. Ramacandra en büyük oğuldu. Lord Ramacandra’nın yaşamı ve faaliyetleri… [ara]… Ramayana denilen bir kitaptadır. Ramayana adını duymuşsunuzdur. Ramayana da tarih olarak kabul edilir. Vedik yazınlar da aynı zamanda tarihtir. Puranalar, Srimad-Bhagavatam, Mahabharata ve Ramayana, bunlar tarihi kitaplar arasında sayılır. Ramacandra’nın tarihi babasının emekli olmak istemediydi. Dasaratha, Maharaja Dasaratha. Ve Lord Ramacandra’yı tahta oturtup emekli olmak istedi. Böylece her şey ayarlanmıştı fakat tam bir gün önce en genç eşi tüm şeyi başka bir şekle çevirdi. Bazen Maharaja Dasaratha dolama denilen bir şeyden çekiyordu, parmakta bir sorun? Ve bu kraliçe ona çok iyi hizmet ediyordu ve  çok memnundu. Ve dedi ki, Benim sevgili Sarminöha’m, eğer benden istediğin bir takdis varsa sana verebilirim. Ve o da, ihtiyacım olduğunda senden takdisi isteyeceğim. Şimdi değil. Böylece Lord Ramacandra’nın taç giyme töreninden tam bir gün önce kocası Maharaja Dasaratha’ya yaklaşığ ona şunu hatırlattı, Benim sevgili kocacım bana bir kutsama vermeye söz verdin ve ben de sana ona ihtiyacım olduğunda senden isteyeceğimi söyledim. Maharaja Dasaratha, Evet hatırlıyorum dedi. Şimdi bir kutsama istiyorsun? O da, Evet dedi. Ve nedir o? Dedi ki Ramacandra tahta oturtulamaz. Taç oğluma, Bharata’ya giydirilmeli. O şaşırmıştı. Büyük bir talep. Böylece,(kral) dedi ki peki bu yapılacak. Senin oğlun. Çünkü evvelden, krallar…  Evvelden değil, o güne kadar bile Hindistan’da bir çok kşatriya kral vardı. Birden fazla eşleri vardı. Ve onlar, doğal olarak, farklı eşler arasında rekabet vardı. Yani aynı şey. İnsan piskolojisi aynı. İki milyon yıl önce bile aynı mantık vardı ve (kraliçe) Benim oğlum kral olmalı, Ramacandra değil diye istedi. Ramacandra büyük olan kraliçe Kausalya’nın oğlu oluyordu.
Böylece Maharaja Dasaratha kabul etti ve Ramacandra’yı çağırttı. Sevgili oğlum, senin… O da istedi ki…O (kraliçe) çok diplomatikti. Ramacandra’nın ondört yıllığına ormana gitmesini istedi. Fikir politikti, Kral hemen şimdi oğlumu makamına getirmeyi kabul edebilir fikri. O halde, birkaç gün sonra, bu Ramacandra ordusuyla gelebilir ve krallığı devam ettirme de güçlük olabilir. Onun için (kraliçe) Ramacandra’nın ormana gitmesi ve o günden itibaren ondört yıl sona erene kadar geri gelmemesini istedi. Böylece Maharaja Dasaratha kabul etti. Çünkü o bir kşatriyaydı. Verieln sözü görün. Bir kşatriya asla sözünden geri dönmez, asla hiçbir meydan okumayı geriçevirmez. Bir kşatriyaya biri tarafından, Seninle savaşmak istiyorum diye meydan okunursa, geri çeviremez. Bu kşatriya ruhudur. Şimdi meşguluüm diyemez. Farzedin ki biri size gelip sizinle dövüşmek istediğini söylüyor. Siz de, dövüşmek saçmalığı da ne? Benim vaktim yok, diyebilirsiniz. Biz tapınaktayız. Ama bir kşatriya bunu inkar edemez.Bir kşatriya tek seferde kabul etmek zorundadır. Ah, evet. Hadi öyleyse. Ve silah olmalı, eğer hiç kılıcı ya da silahı yoksa ona silah tedarik edilmeli ve savaşmalı. Bu kşatriya ruhudur. Bir ülkeye hükmetmeye karşı büyük bir eğilimle yüksek derecede yardımseverdirler, yiğittirler ve sözlerini tutarlar. Bir ülkeye hükmetmelidirler. Yöneticiler. Onların işi…Geçimlerine göre insan sınıfları için farklı buyruklar vardır. Brahmanalar, onlar geçimlerini altı şekilde çıkarabilir. Paöhana paöhana yajana yajana dana pratigraha. Altı. Ve oniki yüksek vasıfla nitekli olmalılar. Birçok kez tartıştık. Bu vasıflar arasından doğru sözlülük bir brahmana için birinci öğe. Bir kşatriya yalan söyleyebilir. Buna müsaade edilir çünkü diplomat, politik olmak zorunda. Ama bir brahmana, ah, onun yalan söylemesine izin verilmez. Kast sistemi ya da varnaşrama sistemi, sistem bu. Herkes eğitimlidir. Çünkü bu dört insan sınıfına da toplumda ihtiyaç vardır.  Toplumun düzgün muhafazası için bir insan sınıfı çok akıllı olmalı, tüm iyi niteliklerle son derece vasıflı olmalı. Bu şekilde, ideal karakterde eğitilmeliler ki insanlar görüp onları takip edebilsin. Bu nedenle bahmanalara oldukça fazla saygı gösterilir çünkü onlar ideal karakterli, eğitimli ve dindardır, bilimi, ruhsal bilimi bilir. Bu yüzden onlar toplumun yüksek itibarlı ve en üstünde tutulur. Sonraki idareci, idari sınıf, kşatriyalar. Onlar nasıl öldürüleceğine dair eğitilmişlerdir. Kşatriyaların öldürme sanatını öğrenmek için ormanda avlanmasına izin verilirdi çünkü bu kşatriyalar için gereklilikti. Kşatriya, eğer o… Kral yanlış yapan birini bulursa, eğer isterse hemen onun kellesini uçurabilir. Kral o derece güçlüydü. Ve bu bir savaş varsa demek değildi, başkan ya da kral rahatça evinde oturur ve sıradan askerler gidip hayatını feda eder demek değildi. Hayır. Evvelden, kral veya devletin başı, o her şeyden önce savaşmaya dövüşmeye giderdi. Resimde görüyorsunuz, Kurukşetra’da savaşın en yüksek rütbeli adamları, her iki tarafta, bu taraf ve o taraf, at arabalarıyla saf durmuştu.Baş adam, önder ya da kumandan en arkaya sığınıp, kendini koruyup zavallı askerler de (Prabhupada kıkırdar) savaşa atılıyor değil. Hayır. Bunlar kşatriya ruhluydu. Ve bu sinif adamlarin o şekilde, kşatriya, savaşçı adamlar olarak eğitilmesi gerekliydi. Hindistan’da bu eğitim çok uzun zamanan beri olduğu için, bu yüzden orada asker toplamada zorluk yoktu. Hala savaşmaya hazır olan bir erkek sınıfı var. Bunlara denir ki… Tıpkı Gurkhalar, Nepalliler gibi. Nepal ismini duymuşsunuzdur. Hala küçük bir devlet, bağımsız devlet. Hindistan içerisinde değiller. Çin ve Hindistan arasında. Tüm Nepal nüfusu, onlar kşatriyalar. Ah, onlar çok iyi savaşçılar. Benzer şekilde Şihler, Jataslar da. Sınıflar var. Öyleyse onlar daima savaşmaya hazır. Ve İngiliz İmparatorluğu’nun gönüllü olarak tasfiye edildiğine şaşacaksınız çünkü onlar Hindistna’ı kaybetti. İngilizler, onlar anladılar ki şimdi Hindistan’ı kaybettiğimiz için doğu imparatorluğumuzu elimizde tutmanın olasılığı yok. Bu yüzden tasfiye oldular. Neden? Aslında tüm İngiliz İmparatorluğu Hintli askerler, bu Sihler ve Gurkhalar tarafından idare ediliyor ya da yönetiliyordu. Tüm imparatorluğu genişlettiler. Hindistan ile içtimai bir mevki alınca, imparatorluklarını sadece bu Sih ve Gurka askerlerle Orta Doğu ve Uzak Doğu’da genişlettiler. Burma ve heryerde üstünlük sağladılar.
Öyleyse savaşçı erkek sınıfına ihtiyaç var. Siz ülkenizde asker toplamakta zorluk çekiyorsunuz çünkü asker toplama yöntemi yanlış. Siz bazı kişileri topluyorsunuz… Siz insanları tıpkı surdalar gibi yetiştiriyorsunuz ve onların savaşmalarını istiyorsanız. Nasıl savaşabilirler ki? Mümkün değil. Dolayısıyla Bhagavad Gita’da belirtilir ki, catur-varnyam maya sanöam guna karma vibhagasaù… [Bg. 4.13]. Lord Krişna dedi ki, toplumun dört sınıfı ya da düzeni, brahmana, kşatriya, vaisya, sudra, iş ve niteliğe göre Benim tarafımdan plnlanır. Oyleyse bu kşatriya niteliğindeki adamlara da ihtiyaç var ve işçi sınıfına da, onlara da ihtiyaç var. Tabi ki işçi sınıfının, onların bir eğitime ihtiyacı yok. İşçi sınıfı hiçbirşey yapamayan, ne brahmana ne kdatriya ne de vaisya olan anlamına gelir.Bu demek oluyor ki nufüsun en son dengesi, onlara işçi sınıfı ya da sydra denir. Sudra hiçbir eğitimi olmayan demektir. Sudranın hiçbir samskarası yoktur. Samskara eğitim demektir. Herkes doğuştan sudra olarak kabul edilir. Janmane jayate sudra. Janmana doğuştan demektir. Doğuştan. Herkes bir sudra, dördüncü sınıf insan olarak doğar. Bu kabul edilmeli ve aslında öyledir de. Tıpkı bir çocuk, masum bir çocuk gibi, ne bilir ki? Eğitilmesi gerekir. Siz onu ister bir brahmana olarak ya da bir kşatriya veya bir vaisya olarak eğitin. Yoksa aksi halde zaten bir surdadır, sudra doğmuştur. Sudranın hiçbir eğitimi yoktur. Şimdi, eğer onu bir brahmana olarak eğitirseniz o zaman bir brahmana olur. Onu bir kşatriya olarak eğitirseniz o zaman bir kşatriya olur. Bir vaisya olarak eğitirseniz… Bundan dolayı bence bu, bu sistem çok bilimsel, şöyle ki eğer gerçekten çok zeki bir adamın ya da Tanrı farkındalığında bir adamın yardımını isterseniz, hazır, brahmana sınıfı. Tıpkı bir avukatın yardımına ihtiyaç duymanız gibi, sizin bir sürü  avukatlarınız var. Bir tıp adamının yardımına ihtiyaç duyarsanız… Çünkü eğitimli adamlar var. Benzer şekilde,toplumun brahmana olması için belli bir insan sınıfını eğitmesi gerek.  Tıpkı bizim Krişna bilinçliyi eğitmemiz gibi. Krişna bilinci hareketi brahmanalar içindir. Onlar savaşmak için değil çünkü onlar savaşmak için eğitilmiyorlar. Onlar brahmanalar olmak için eğitiliyorlar. Dört kısım böyle açıklanır. Janmaya jayate sudrah, herkes sudra doğar. Bu kabul edilir. Samkarad bhaved dvijah. Şimdi eğer onu eğitirseniz, hangi ailede doğduğunu boşverin, onu eğitmek zorundasınız. Tıpkı delikanlıların okula eğitilmek için gönderilmesi gibi. Öyleyse herkes sudra olarak kabul edilir, ama şimdi siz onu eğitin. Guru-gahaya gider. Guru-gaha öğretmenin evi anlamına gelir. Evvelce, eğitilmek için, böyle büyük ölçekte okul ve üniversiteler yoktu. Her köy… Hala, elli yıl önce Hindistan’da her köyde brahmana tarafından idare edilen küçük bir okul vardı ve köy çocukları eğitilmeye oraya giderdi. Demek ki eğitilmeye gönderilirdi. Ve okul ücreti yoktu. Oğlanlar oraya giderdi ve öğretmen veya manevi ustanın adına onlar kapı kapı gider ve dilenir ve sadaka, pirinç, dahl, tahıl ve her şeyle gelirdi. Sistem buydu. Okul ücreti yoktu. Bir oğlanı nasıl okula yollamalı derdi yoktu. Samskara. Şimdi eğitildi. Öğretmen çocuğun eğitilmesi gerektiği piskolojisini görür. Ya bir vaisya ya da bir ksatriya olarak eğitilmelidir. Dolayısıyla herkes böyle eğitildi ama genellikle, bir kşatriyanın oğlu… Tıpkı Maharaja Ramacandra ya da Arjuna gibi, onlar en başından itibaren kşatriya olarak eğitilir. Doğal olark birisi bir tıp adamının oğluysa babası onu gelecekte bir tıp adamı olması için eğitir. Doğal eyilim budur.Çocuk büsbütün farklıysa o ayrı bir mesele, ama doğal olarak eğilim bu. Öyleyse bir kşatriyanın oğlu kşatriya olarak eğitilirdi. Bir brahmanaın oğlu bir brahmana olarak ve bir vaisyanın oğlu da bir vaisa olarak eğitilirdi ve sudranın eğitimi yoktu. Demek ki yavaş yavaş bu bir kast sistemi halini aldı. Brahmananın oğlu brahmana oldu. Çünkü önceden eğitim vardı. Ama ne zaman ki bu bozuldu, bir kişi bir brahmana ailesinde doğduğu halde bir sudranın işini yapıyor. Bu nedenle Vedik yazınlara göre, kişi doğumuna göre değil iş ve niteliğine göre sınıflandırılır. Sastranın sınıflandırması budur.
Tıpkı Bhagavad-gita’da olduğu gibi Lord der ki catur-varnyam maya sanöam guna-karma-vibhagasaù [Bg. 4.13]. Guna nitelik demektir ve karma da iş demektir. Kişi iş için nitelikli olmalıdır ve esasında çalışmalıdır. O zaman onun içinde, demek istediğim o kategori içerisinde sayılır.
Tıpkı sizin sadece bir avukat olarak eğitilmiş ya da eğitim görmüş olmanız gibi, ve eğer bunu mahkemede uygulamıyorsanız hiç kimse bir avukat olarak size danışmaya gelmez. Kimse sizinle ilgilenmez. Aynı zamanda uyguluyor da olmalısınız. Aynı şekilde, bir brahmana olmak için her şeyden önce, Brahmanın ne olduğunu bilmeli ve gerçekten Brahman faaliyetleri içinde bulunmalıdır. Öyleyse adanmışlık hizmeti Brahman faaliyetleridir. Krişna bilincinde ki eylemler Brahmanda ki eylemler demektir. Brahma carati iti Brahma brahmacari. Carati eylemler anlamına gelir. Esasında hayatta eylemlerde bulunur, brahmana ilkelerini yaşamına uyarlar, ona brahmacari denir. Öyleyse bunlar eğitimlerdir. Demek ki eğitimin nasıl olduğuna bir bakın, bir kşatriya sözünden dönemez. Onun için Maharaja Dasaratha en genç eşinin sözünü yerine getirdi ve oğlundan, en büyük oğlu Ramacandra’dan rica etti, Benim sevgili oğlum, on dört yıllığına ormana gitmek zorundasın. Bu senin en genç annenin arzusu. Ve ben onun vaadini, ricasını yerine getireceğime söz verdim. Öyleyse lütfen kabul et. Öyleyse lğtfen kabul et. Ramacandra dedi ki, Evet baba, ben hazırım. İşte bakın. Nitelik bu. Tanrının altı zenginliğinden ilk niteliği budur. aisvaryasya samagrasya viryasya yasasaù sriyaù jïana-vairagyayos caiva nannam bhagam iti”gana (Visnu Purana 6.5.47)
Kişi nasıl Tanrı olur? Tanrı oylama ile üretilmemiştir. Tanrının kim olduğunun tanımları vardır. Tanrı tüm zenginliklerin sahibi olmalıdır. Aisvaryasya samagrasya. Samagra hepsi demektir. Kimse Onunla rekabet edemez. Ama kimse zenginlikte Tanrı ile rekabet edemez. Bu Tanrının bir niteliğidir. Kimse ben Tanrıdan daha zenginim diyemez. Ford’dan veya Rockefeller’denya da o veya bundan  daha zenginim diyebilirsiniz. Diyebilirsiniz. Ama kimse ben Tanrı’dan daha zenginim diyemez. Bu yüzden Bhagavad-gita’da mattaù parataram nanyat asti kiïcid dhanaïjaya. Mattaù parataram nanyat kiïcid asti dhanaïjaya [Bg. 7.7] denir. Dhananjaya Arjuna’nın bir adıdır ve Krişna dedi ki, Benim Sevgili Arjuna’m, Benden daha büyük biri daha yok.Öyleyse kim Tanrı olduğunu iddia ederse tatbik edilebilir örnekle ispat etmelidir ki kimse ondan zengin değildir. Bu birincisi. Fakat ne yazık ki biz bir sürü Tanrı kabul ediyoruz. Sokaktaki bir işe yaramaz da ben Tanrıyım diye iddia ediyor.
Öyleyse benzer şekilde, diğer nitelik de, kimse Tanrıdan daha güçlü olamaz, kimse Tanrıdan daha bilge olamaz ve kimse Tanrıdan daha feragatkar olamaz. Demek ki burada Ramacandra, Lord Ramacandra sadece babasının buyruğu üzerine, Onun babasına olan itaatinden nasıl tüm krallıktan feragat ettiğini sergiledi. Babasıyla, Benim sevgili babacım, sen yalnızca sözünü tutmak için ve bir kadının emriyle hareket ederek bunu yapıyorsun. Buna son verelim. Herkes yarın benim taç giyme törenimin olmasını bekliyor ve Beni öyle çok seviyorlar ki diye tartışabilirdi. Ama O… Tıpkı Krişna’nın öylesine çok sevildiği gibi, Lord Ramacandra da insanların hayatıydı. Ramachanra’nın ertesi gün tahta oturmasını çok umut ediyorlardı. Böylece kutlamalar yapıyor, tüm şehri süslüyorlardı. Her şey. O asla tartışmadı. Hemen kabul etti: Evet, baba. Ben hazırım.Böylece ardından erkek kardeşlerden biri, Laksman, O da Ramacandra’dan rica etti, Benim sevgili kardeşim Beni de al. Ben senin daimi yoldaşınım. Bende Seninle gitmeliyim. O zaman O da dedi ki, Bu Senin dileğin.
Gönüllü olarak gelmek istiyorsan Benimle gelebilirsin. Sonra Sita, Eşi, genç eşi dedi ki, Ben seninle geleceğim. Ramacandra eşinden rica etti, Ah Sen Benimle gelemezsin. Çok zor. Sen kralın kızısın ve öyle güzel bir şekilde büyütüldün ki ve öyle güzelsin ki. Sen gidemezsin. Sen ormanda yaşama sıkıntısını kaldıramazsın. Dolayısıyla o da dedi ki, Ah Ben Senin karınım. Evli karınım. Öyleyse Sen cehenneme bile gitsen Ben gelmeliyim. Bu ideal eştir. İtiraz edebilir di: Ah Senin baban ormana gitmeyi emretti. Sen gidebilirsin. Ben babamın evine giderim ya da burada kalırım. Hayır. Bu ideal eş. Kocasının herhangi bir durumunu kabul etmeye hazırlıklı olmalıdır. Koca zenginken eş çok sadık ama fakirliğe düşünce ya da ormana gidiyorsa karısı ona eşlik etmekten vazgeçer değildir. Hayır. Hanım eş demektir. Riayet etmelidir. Tıpkı, denir ki, nasıl bir gölge gerçeği takip ederse, aynı şekilde eş de kocanın gölgesidir. Koca nereye giderse oraya gitmelidir. Koca ne isterse yerine getirmelidir. Tabi ki bu ülkede bu yorum eş bir köle yapılır şeklinde farklı anlaşılıyor. Ama aslında öyle değil. Sita ormanda kaçırıldığı zaman, Ramacandra tahmin etti ki, o güzel di, o gençti ve Biz açık ormandayız. Belki bazı iblisler gelebilir ve gerçekten öyle oldu. Öyleyse Sita için Lord Ramacandra tüm Ravana ailesini kırıp geçirdi. Yalnızca Sita için. Demek ki kocası olduğu gibi hanımı da öyle. Hanı öyle sadıktı ki tek başına kalamadı. Ormanda bile kocasına eşlik etmelidir. Ve kocası da sadıktı ki, Ah benim eşim kaçırıldı. Onun için tüm Ravana ailesini kırıp geçirdi.
Demek ki bunlar ideal tarih nasıl ki… Ramacandra, Lord Ramacandra bu dünyada eğitmek ya da ideal bir kral örneğini yerleştirmek için göründü. Bir kralın nasıl olması gerektiğini. Bu yüzdün iyi devlet var…  Rama-rajya, örnek gösteriliyor,. Rama-rajya. Kral Rama’nın krallığıdır. Çünkü herkes mutlydu, herkes. Ramacandra’nın hayatında bir çok örnek vardır. Bir brahmana… Tam olarak brahmana değil. Bir Brahmana Ramacandra’ya geldi. Çünkü o zaman bu sizin bir mahkemeye gittiğiniz ve bir damga ücretiyle başvurduğunuz gibi bir mahkeme yoktu. O zaman mahkeme kararnınız altı yıl sonra hüküm verilirdi. Böyle değil. Bir şikayeti olan kimse, o gitmeli … Kral açık seyirci arasında otururdu ve vatandaşların krala yaklaşıp şikayetlerini yazdırmasına izin verilirdi. Çünkü hemen hemen hiç şikayet yoktu. Herkes mutluydu. Çok önemsiz şikayetler. Dolayısıyla birisi Ramacandra’ya geldi ve Ramacandra’ya itham etti, Benim sevgili kralım, oğlum öldü. Bu nasıl olur ki babasının varlığında oğul ölebilir? Sizin hükümetinizde yanlış bir şey olmalı. Bir bakın. İtham şu ki Neden oğlum benim ölümümden önce öldü? Bu doğal değil. Öyle ki doğal olmayan hiçbir şey yoktu. Kral şiddetli soğuk ve şiddetli sıcaktan bile sorumluydu. Bunu Srimad-Bhagavatam’ım tarihinden öğreniyoruz. Bu belirtiliyor.Dolayısıyla kral oldukça sorumluk sahibiydi. Daima vatandaşlarının mutluluğunu düşünüyorlardı ve vatandaşları da çok iyiydi. Bir vatandaş Lord Ramacandra’ya yanaştı ve sonraki asitanı, Kardeşi, Lakşman Onun bir brahmana olduğu bilsini verdi. Sen iki haftalığına ya da bir aylığına sanırım  yargı için seyahatteydin ve bu brahmana Senin yokluğunda bir yudum su bile yiyip içmedi. Neden? Çünkü buraya Seni görmeye geliyor, darsan. Tıpkı bizim tapınağa Deitiyi görmeye gelmemiz gibi. Öyle ki Lord Ramacandra şahsen mevcutu. Dolayısıyla o da gelirdi. Ramacandra’yı gördükten sonra, itaatlerini sunar ardından eve gider bir şeyler, kahvaltısını ederdi. Bu onun yeminiydi. Ve iki hafta ya da bir aylığına göremediği, Lord Ramacandra siyasi bir seyahatte olduğu için yemek bile yemedi. Görüyorsunuz. Vatandaşlar krala benzerdi. Böylece o zamanlar, Maharaj Iskvaku’dan aile içinde ibadet edinilen Ramacandra’nın bir heykeli vardı. Yani o Lord Rama’nın adanmışıydı ve Lord Rama’nın heykeline ibadet ediyordu. Dolayısıyla bu heykele birbiri ardına aile tarafından ibadet ediliyordu. Ama Lord Ramacandra şahsen mevcutken O bu heykeli odasın dolabında tuttu ve ne zaman ki bu brahmana yaklaştı ve Lord Ramacandra’ya Lakşman tarafından onun yemininde ne kadar kararlı ve güçlü olduğu söylendi, o zaman Ramacandra da kendisine o heykelin verilebileceğini ki böylelikle Benim yokluğumda heykele saygılarını sunabilir ve bununla yapabilir diye buyurdu. O form, demeye çalıştığım, heykel ya da Ramacandra’nın arcası hala Güney Hindistan’da bulunur. O zamandan beri ibadet edilir.   Böylece bunlar Ramacandra’nın uğraşlarıydı. Sonra O, küçük kardeşi Lakşman ve eşi ormana gitti ve Eşi iblis Ravana’nın maharetiyle kaçırıldı ve Rama ile Ravana arasında bir savaş oldu. Ravana materyalist olarak çok güçlüydü. Ama şöyle ki Ravana ile savaşmak için, Ramacandra Krallığına geri dönüp ordusunu almadı. Hayır. Geri gelmedi çünkü ormanda yaşaması buyurulmuştu. Bu yüzden orman hayvanlarından, maymunlardan bir ordu organize etti. Maymunlar. Teşkilatlı bir materyalist, Ravana ile maymunlarla birlikte savaştı. Resmi görmüşsünüzdür. Ve Hindistan’ın son ucundan diğer tarafa bir köprü inşa etti. Seylon’un (Sri Lanka’nın) Ravana’nın krallığı olduğu düşünülür. Öyle ki bir köprü vardı ve taşlar yüzüyordu. Dolayısıyla Ramacandra’nın yaşamında bir çok tarihi olay vardır ve bizler hatırlamalıyız çünkü neden bugün Ramacandra için oruç tuttuğumuzu hatırlarsak… Ramacandra gibi bir sürü kral vardı. Çünkü krallar bu şekilde eğitilmişti. Maharaj Yudhisthira de Ramacandra kadar iyiydi ve Maharak Parikşit de bir o kadar iyiydi. Böyle bir sürü kral vardı. Ama biz ilgilenmiyoruz çünkü O bir kraldı. O tüm kralların da kralıdır, paramesvara. Çünkü O Tanrıdır, bu nedenle biz bu günü gözlemliyoruz. Ramadi-murtinu kala-niyamena tinöhan. [Bs. 5.39]Dolayısıyla O Tanrının özgün formu değil. Tanrının özgün formu Krişna’dır ve Krişna Kendini çeşitli diğer formlara yayar. Advaitam acyutam anadim ananta-rupam [Brahma samhita. 5.33]. Ananta-rupam milyonlarca ve milyonlarca demektir. Manu da Krişna’nın enkarnasyonudur. Şöyle ki Brahma’nın bir gününde ondört Manu var. Demek ki Brahma yüz yıl yaşar. Bir Brahma için bile kaç tane Manu enkarnasyonu olduğuna bir bakın ve aynı zamanda sayısız da Brahma var. Yani, Srimad Bhagavatam’da belirtildiği üzere kimse kaç tane enkarnasyon olduğunu sayamaz ama bazı belli başlı enkarnasyonlardan bahsedilir ve Lord Ramacandra bunlardan biridir. Böylece Lord Ramacandra, Ravana’yı öldürdü ve kardeşini atadı. Kardeşi bir adanmıştı, Vibhişana. Dolayısıyla Seylon’u fethetmeye gitmedi çünkü O imparatordu. O sanık Ravana’yı cezalandırmaya gitti ve küçük kardeşi Vibhisana’yı atadı bu… Ve Sita ile geri geldi ve ondört yılın ardından tekrar atandı, ve Kardeşi öyle sadıktı ki ağabeyi uzakta olduğu süre boyunca , Ramacandra Ondan rşöyle rica etti, Annen Senin Kral olmanı istiyor ve Ben de yokluğumda Senin kral olmanı istiyorum.Bharata çok sadık bir kardeşti, O hayır diye cevap verdi. Kral Sensin. Sen yaşadığın sürece kimse kral olamaz. Dolayısıyla Ben kral olamam. Sonra da O şöyle rica etti, En azından Sen yönet. Çünkü Ramacandra’nın ayrılışından sonra Maharaj Dasaratha şoktan öldü çünkü Ramacandra çok sevilen oğul, en büyük oğuldu. Kral olacaktı ve onun buyruğuyla ormana gönderilmişti. Baba şoka dayanamadı. Öldü. Öyleyse Ramacandra’nın hayatını, Tanrı’nın faaliyetlerini, meşgalelerini duyarsal bu demek olur ki Ramacandra ile birlikte oluyoruz.
Onun formu, Onun adı, Onun meşgaleleri ve Kendisi arasında fark yoktur. O mutlaktır. Bu yüzden ister Rama’nın kutsal adını zikredin ister Rama’nın heykelini görün ya da Onun meşgalelerini, aşkın meşgalelerini anlatın, her şey, bu demek oluyor ki Tanrılığın Yüce Şahsiyeti ile birlite oluyorsunuz. Öyleyse Tanrının enkarnasyonunun belirdiği ya da gözden kaybolduğu bu günlerden faydalanalım ve Onunla birlikte olmaya çalışalım. Onun birliteliğiyle arınırız. Bizim yöntemimiz arınma. Krishna bilinci sadece bilinçlerimizi temizliyor olmamız demektir. Doğuştan itibaren, açıklamış olduğum gibi herkes sudra. Sudra kederlenen kimse anlamına gelir. Buna sudra denir. Önemsiz bir kayıp ya da önemsiz bir rahatsızlık için kederlenen acınan kimseye sudra denir.  Ve brahmana tahammül eden eden anlamına gelir. Bir sudranın tahammülü yoktur. Öyleyse kalau sudra sambhava. Kalau demek oluyor ki… Bu çağa Kali denir. Onun için bu çağda tüm nüfusun sudra olduğu şaştraların ifadesidir. Ve önceden de herkes doğuştan sudra olarak görülüyordu ama eğitim, samskara vardı. Günümüzde samskara yok, eğitim yok. Eğitim yalnızca geçimini kazanmak için. Başka eğitim yok. Kişi nasıl para kazanıp duyulardan zevk alır- şu an ki eğitim bu. Ama aslında insan yaşamını ya da insan yaşamının vazifesini başarılı kılmak için Vedik kültürü çok cazip. Ve Krişna bilincini yaymakla, Krishna bilinci sürecini benimsemekle bu kültürel yaşamı, ulvi yaşamı yeniden canlandırabilirsiniz. Topluca değilse de bu çizgide eğitilmiş birkaç insan varsa ve topluma idealörnekler olurlarsa onların yaşam örneklerinden büyük yarar sağlanabilir. Saat kaç? [ara](kirtan)

(son)

Hare Krishna everyone,  today is Rama Navi, The Appearence Day of Lord Sri Ramacandra who is a powerful incarnation of Krishna as an ideal king. He appeared in the Treta yuga, more than two million years ago. Please read A.C. Bhaktivedanta Swami Prabhupada talking about Lord Ramacandra, His pastimes, Krishna’s incarnations and the importance of  this very special day of the Vaisnava culture. You will find more about the original Vedic culture, caste system which is not at all as we think a discriminative system of Hindu society. Prabhupada explains us the different divisions of society, educational and administrative system of original India of Vedik culture. I am sure in Prabhupada’s lecture, we will all find answers to the problems of modern life and to the questions referring India while you are enjoying the hearing of this transendental and enchanting glories of Lord Rama.You may also read the file “Rama’s name power” from the files section of harekrishnaturkey yahoo e-group.  

Happy Rama Navi to all!

BY SRILA A. C. BHAKTIVEDANTA SWAMI PRABHUPADA
Hawaii, March 27, 1969

ramadi murtinu kala-niyamena tisthan nanavataram akarod bhuvanenu kintu kannaù svayam samabhavat paramaù puman yo govindam adi-purunam tam aham bhajami [Bs. 5.39]  This is a verse from Brahma-samhita in which the incarnation of Lord Ramacandra is described. Ramadi. Not only Rama, but there are many other, innumerable incarnations. They are compared with the waves of a river. As the waves of the river or the waves of the ocean cannot be counted, similarly, how many incarnations are there of the Supreme Lord it is not possible to count. But out of them, the principal names are mentioned in the sastras. Therefore it is said ramadi. Ramadi means Rama and also other, many incarnations. And they are existing. Not that one incarnation appeared and it is finished. No. Not like that. Just like Lord Ramacandra appeared on this planet, say millions of years before. He appeared in the Treta-yuga. Treta-yuga means… We have passed only five thousand years of this age, Kali-yuga. Before that, there was Dvapara-yuga. Dvapara-yuga means 800,000 years. And before that, there was Treta-yuga, which continued for twelve hundred thousands of years. That means at least two million years before Lord Ramacandra appeared on this planet.

So now Lord Ramacandra appeared in Ayodhya. There is a place in Ayodhya, in northern India. There He appeared. As Kanna appeared in Mathura… That is also northern India. And Mathura is about ninety miles down southward from New Delhi. You have heard the name of New Delhi, the capital of India. So Ayodhya is also situated about five hundred miles northeast of New Delhi. So Lord Ramacandra appeared on this day. Today is called Sri Rama Naumi. On the ninth day of the moon Lord Ramacandra appeared. His father was the king of Ayodhya, and he had three wives. So out of… No. He had two wives. So out of two wives he got four sons. Ramacandra is the eldest son. The life and activities of Lord Ramacandra is… [break] …in a book which is called Ramayana. You have heard the name of Ramayana. Ramayana is also accepted as history. Vedic literatures are histories also. The Puranas, the Srimad-Bhagavatam, Mahabharata, and Ramayana, they are counted amongst the history. The history of Ramacandra is that His father wanted to retire. Dasaratha, Maharaja Dasaratha. And he decided to enthrone Lord Ramacandra and retire. So everything was settled, but just one day before, his youngest wife turned the whole thing into different way. Sometimes Maharaja Dasaratha was suffering from what is called whitlow, some trouble in the finger? And this queen served him very nicely, and he was pleased. And he said, My dear Sarminöha, if you want some benediction from me, I can give you. And she replied that I shall ask you for the benediction when I require it. Not now. So just one day before Lord Ramacandra’s coronation, she approached her husband Maharaja Dasaratha and reminded him, My dear husband, you promised to give me some benediction, and I told you that I shall ask you when I require it. Maharaja Dasaratha said, Yes, I remember. You want some benediction just now? She said, Yes. And what is that? She said that Ramacandra cannot be seated on the throne. My son should be coronated, Bharata. He was surprised. It is a big demand. So he said, All right. That will be done. Your son. Because formerly, the kings… Not only formerly, even up to date, there are many ksatriya kings in India. They have more than one wife. And they are, naturally, there is rivalry between different wives. So the same thing. Human psychology is the same. Even two million years ago the same mentality was there, and she asked that My son should be the king, not Ramacandra. Ramacandra happened to be the son of Kausalya, the elder queen.

So Maharaja Dasaratha agreed and called for Ramacandra. My dear boy, your… She asked also that… She was very diplomatic. She wanted that Ramacandra go to forest for fourteen years. The idea was political, that The king may agree to install my son just now. Now, after a few days, this Ramacandra may come with His army, and there may be some difficulty to continue the kingdom. So she wanted that Ramacandra should go to the forest and He should not come back till the end of fourteen years from this day. So Maharaja Dasaratha agreed. Because he was ksatriya. Just see the promise. A ksatriya never goes back from the promise, never refuses any challenge. If a ksatriya is challenged by somebody, that I want to fight with you, oh, he cannot refuse. This is ksatriya spirit. He cannot say that I am now busy. Suppose somebody comes to you, that I want to fight with you. You may say, What nonsense fight? I have no time. We are in the temple. But a ksatriya cannot deny that. A ksatriya at once must accept. Oh, yes. Come on. And the weapon should be, if he has no sword or weapon, he should be supplied weapon and fight. This is ksatriya spirit. They were highly charitable and chivalrous and keeping promise and with a great tendency for ruling over. They shall rule over. Administrators. Their business is…  

There are different prescription for different classes of men for their livelihood. The brahmanas, they can pull on their livelihood by six ways. Paöhana paöhana yajana yajana dana pratigraha. Six. And they must be qualified with twelve high qualities. We have many times discussed. Out of that qualification, truthfulness is the first item for a brahmana. A ksatriya may speak lies. That is allowed, because he has to be diplomat, politician. But a brahmana, oh, he’s not allowed to speak lie. This is the system, caste system or varnasrama system. Everyone was trained. Because these four classes of men are required in a society. For proper upkeep of society, one class of men must be very intelligent, highly qualified, with all good qualities. They must be trained in that way, ideal character so that people can see and follow them. Therefore brahmanas were taken to so much respect because they’re ideal character, learned, and godly, knows the science, spiritual science. Therefore they’re held in high estimation and topmost of the society. The next, the administrator, administrative class, ksatriyas. They are trained how to kill. The ksatriyas were allowed to hunt in the forest to learn the art of killing because that was necessity for the ksatriyas. Ksatriya, if he… If the king, if he finds somebody is doing wrong, he can immediately chop off his head if he likes. The king was so powerful. And it is not that if there was some war, it is not that the president or the king shall sit down comfortably at home and ordinary soldiers will go and lay down their life. No. Formerly, the king or the head of the state, he should first of all go there in the fight. You see in the picture, the chief men of the fighting in the Kurukşetra, both sides, they were arrayed, this side, that side, with their chariot. Not that the head man, the chief man, or the commander is taking shelter back side, protecting himself, and poor soldiers are (chuckles) thrown into the fighting. No. These were ksatriya spirit. And it is necessary that a class of men should be trained up in that way, ksatriya, fighting men. In India, because this training was there since a very long time, so there is no difficulty in recruiting soldiers there. There is a class of men, they are very much forward in fighting still. They are called… Just like the Gurkhas, the Nepalese. You have heard the name of Nepal. Still a small state, independent state. They are not within India. Between China and India. The whole Nepal population, they are ksatriyas. Oh, they are very good fighters. Similarly, the Sikhs, the Jatas. There are classes. So they’re always forward for fighting. And you’ll be surprised that the British Empire was voluntarily liquidated because they lost India. The Britishers, they understood that because we are now losing India, there is no more possibility to keep our eastern empire. Therefore they liquidated. Why? Actually, the whole British Empire were being administered or managed by Indian soldiers, these Sikhs and Gurkhas. They extended their empire. After taking their position with India, they extended British Empire in the Middle East and Far East simply by these Sikhs and Gurkha soldiers. They got supremacy on the Burma and everywhere.

So there is necessity of a class of fighting men. You are finding in your country difficulty in recruiting because the recruiting process is wrong. You are recruiting from persons… You are training persons just like sudras, and you want them to fight. How they can fight? It is not possible. So as it is stated in the Bhagavad-gita, that catur-varnyam maya sanöam guna karma vibhagasaù… [Bg. 4.13]. Lord Krishna said that The four classes or orders of the society, brahmana, ksatriya, vaisya, sudra, is planned by Me according to work and quality. So this ksatriya quality men is also required, the brahmana quality of men is also required, the mercantile community, they are also required, and the laborer class, they are also required. Of course, laborer class, they do not require any training. Laborer class means one who cannot do anything, neither become brahmana, nor become ksatriya, nor become vaisya. That means the last balance of the population, they are called laborer class, sudra. Sudra means one who has no training. Sudra has no samskara. Samskara means training. Everyone is accepted as sudra by birth. Janmana jayate sudra. Janmana means by birth. By birth, everyone is born a sudra, a fourth-class man. It is to be accepted, and actually so. Just like a child, innocent child, what does he know? He has to be trained. Either you train him as a brahmana or train him as a ksatriya or train him as a vaisya. Or otherwise, he is sudra already, born sudra. Sudra has no training. Everyone, the basic principle, basic foreground, everyone, it is accepted sudra. Now, if you train him as a brahmana, then he becomes a brahmana. If you train him as a ksatriya, then he becomes a ksatriya. If you train him as a vaisya… So I think this is, this system is very scientific so that if you want help of a really intelligent man or God realized man, it is ready, the brahmana class. Just like if you require the help of a lawyer, we have got so many lawyers. If you require the help of medical man… Because there are trained men. Similarly, the society requires to train a certain class of men to become brahmanas.

Just like we are training the Krishna conscious. The Krishna consciousness is meant for the brahmanas. They are not meant for fighting because they are not being trained for fighting. They have been trained for becoming brahmanas. Who is brahmana? Brahma janati iti brahmana. The four divisions are described like this. Janmana jayate sudraù, everyone is born sudra. That is accepted. Samskarad bhaved dvijaù. Now if you train him, never mind in which family he’s born, you have to train him. Just like boys are sent to school for being trained. So everyone is accepted as sudra, but you now train him. He goes to the guru-gaha. Guru-gaha means teacher’s house. Formerly, for being trained, there was no such big scale school and colleges. Every village… Still, fifty years before in India, in every village there was a small school conducted by the brahmana, and the village children would be trained up there. So he was sent for training. And there was no school fee. The boys will go there, and on behalf of the teacher or spiritual master, they will go, brahmacari, door to door, and beg and bring forth alms, rice, dahl, grains, and everything. That was the system. There was no school fee. There was no problem how to send a boy to the school. Samskara. Now he’s trained up. The teacher sees the psychology of the boy, in which way he should be trained. Either he should be trained as a vaisya or he should be trained as a ksatriya. So everyone was trained like that, but generally, the son of a ksatriya… Just like Maharaja Ramacandra or Arjuna, from the very beginning they were trained as ksatriya. Naturally, if somebody is the son of a medical man his father trains him to become a medical man in future. That is the natural tendency. If the boy is different altogether that is another question, but naturally, that is the tendency. So a ksatriya’s son was trained as ksatriya. A brahmana’s son was trained as a brahmana and a vaisya’s son was trained as a vaisya, and sudra had no training. So gradually this became a caste system. Brahmana’s son became brahmana. Because formerly, the training was there. But when it is vitiated, although a person born in the family of a brahmana, he is doing the work of a sudra. So according to Vedic scripture, one is classified according to his work and quality, not by birth. That is the classification of sastra. Just like in the Bhagavad-gita the Lord says catur-varnyam maya sanöam guna-karma-vibhagasaù [Bg. 4.13]. Guna means quality and karma means work. One must be qualified for the work and he must actually work. Then he is counted classified into that, I mean to say, category.

Just like if you are simply trained or educated as a lawyer, and if you are not practicing in the court, nobody comes to you to consult as a lawyer. Nobody cares for you. You must be practicing also. Similarly, to become a brahmana means first of all, he must know what is Brahman and he must be actually situated in the activities of Brahman. So devotional service are activities of Brahman. Activities in Krishna consciousness means activities in Brahman. Brahme carati iti brahma brahmacari. Carati means acts. Actually, he acts in life, applies the principles of brahmana in his life, he is called brahmacari. So these were the trainings. So just see how the training was, that a ksatriya cannot refuse his promise. So Maharaja Dasaratha, he fulfilled the promise of his youngest wife and asked his son, eldest son Ramacandra, My dear boy, You’ll have to go to forest for fourteen years. That is the desire of Your youngest mother. And I promised that I shall fulfill her promise, uh, request. So please accept. Ramacandra said, Yes father, I am ready. Just see. This is the quality. Out of the six opulences of God, this is one quality.aisvaryasya samagrasya viryasya yasasaù sriyaù jïana-vairagyayos caiva nannam bhagam iti’gana (Visnu Purana 6.5.47)

How one becomes God? God is not manufactured by vote. There are definition who is God. God must be the proprietor of all the riches. Aisvaryasya samagrasya. Samagra means all. Nobody can compete with Him. Here, in this world, material world, I am rich man, and there is another rich man who can compete with me. There is another rich man who can compete with him. But nobody can compete with God in richness. That is one qualification of God. Nobody can say that I am richer than God. You can say I am richer than Ford or Rockefeller or this or that. You can say. But nobody can say that I am richer than God. Therefore in the Bhagavad-gita it is said mattaù parataram nanyat asti kiïcid dhanaïjaya. Mattaù parataram nanyat kiïcid asti dhanaïjaya [Bg. 7.7]. Dhanaïjaya is a name of Arjuna, and Krishna said that, My dear Arjuna, there is nobody greater than Me. So if anyone claims that he is God, he must prove by practical example that nobody is richer than him. That is the first. But unfortunately, we are accepting so many Gods. A rascal in the street, he also claims that I am God.

So similarly, the other qualification, nobody can be stronger than God, nobody can be wiser than God, nobody can be more beautiful than God, and nobody can be more renouncer than God. So here Ramacandra, Lord Ramacandra exhibited the quality how He renounced the whole kingdom simply on the order of His father, His obedience to father. He could have argued with His father, My dear father, you, simply for keeping your promise and actuated by the dictation of a woman, you are doing this. Let us stop it. Everyone is expecting that tomorrow My coronation will be there, and they love Me so much. Because He… Just like Krishna was so much loved, similarly, Lord Ramacandra was the life of the people. They were very much expecting that Ramacandra was going to be enthroned tomorrow. So how they were celebrating, how they were decorating the whole city. Everything. He never argued. He accepted immediately: Yes, father. I am ready.   So then one of the brothers, Laksmana, He also requested Ramacandra, My dear brother, You also take Me. I am Your constant companion. I must go with You. So He said, That’s Your wish. Voluntarily, if You want to come, You can come with Me. Then Sita, His wife, young wife, She also said, I’ll go with You. Ramacandra requested His wife, Oh, you cannot go with Me. It is very difficult. You are a king’s daughter, and you are brought up in so nice way, and you are so beautiful. You cannot go. You cannot take the trouble of living in the forest. So she said, Oh, I am Your wife. Married wife. So I must go even if You go to hell. This is ideal wife. She could have refused: Oh, Your father has ordered to go to forest. You can go. I shall go to my father’s house or I shall remain here. No. This is ideal wife. She must be prepared to accept any circumstances of the husband. Not that when the husband is rich the wife is very faithful, and when he has come down to be poor or he’s going to forest the wife gives up his company. No. Wife means better half. She must abide. Just like, it is said, just like a shadow follows the reality, similarly, the wife is the shadow of the husband. Wherever the husband goes, she must go. Whatever the husband wants, she must carry out. Of course, in this country this interpretation is taken differently, that wife is made a slave. But actually, it is not so. When Sita was kidnapped in the jungle, Ramacandra expected that, that she was beautiful, she was young, and We shall be in open jungle. It may be some demons may come, and actually it so happened. So for Sita, Lord Ramacandra massacred the whole family of Ravana. Only for Sita. So as the husband, so the wife. The wife was so faithful that she could not remain alone. She must accompany the husband even in the forest. And the husband was so faithful that, Oh, my wife has been kidnapped. So He massacred the whole family of Ravana.  So these are ideal history how… Ramacandra, Lord Ramacandra appeared on this world to educate or to place ideal example of a king. How the king should be. Therefore when there is good government… The example is given, Rama-rajya. Rama- rajya. It is the kingdom of Lord Rama. Because everyone was happy, everyone. There are so many instances in the life of Ramacandra. One brahmana… Not brahmana exactly. Somebody came to Ramacandra. Because at that time there was no court like this, that you have to go to a court and apply with stamp fee. Then your judgment will be delivered after six years. It is not like that. Anyone who has got some complaint, he should… The king used to sit in the open audience, and the citizens were allowed to approach the king and place their complaints. Because there was no complaint practically. Everyone was happy. Very minor complaint. So somebody came to Ramacandra, and he charged Ramacandra, My dear king, my son has died. How is that, in the presence of his father, son can die? There must be something wrong in Your government. Just see. The charge is Why my son has died before my death? This is unnatural. So there was nothing unnatural. The king was responsible even for severe cold, severe heat. That we get from history of Srimad-Bhagavatam. That is stated.

So the kings were so much responsible. They were always thinking of the happiness of the citizens, and the citizens were also so nice. One citizen approached Lord Ramacandra and His next assistant, His brother, Lakşmana, informed Him that He is a brahmana. You were absent on Your tour for, I think for a judgment fortnight or a month, and this brahmana has not eaten even a drop of water during Your absence. Why? Because he comes here to see You, darsana. Just like we come here in the temple to see the Deity. So Lord Ramacandra was present personally. So he used to come. After seeing Ramacandra, offering his obeisances, then he would go home and take something, his breakfast. That was his vow. And because he could not see for a fortnight or a month Lord Ramacandra because He was out on political tour, he did not eat even. Just see. The citizens were similar to the king. So at that time, there was a statue of Ramacandra which was being worshiped in the family from Maharaja Iksvaku. Maharaja Iksvaku, the son of Manu, happens to be the forefather of the family in which Ramacandra appeared. So he was devotee of Lord Rama, and he was worshiping the statue of Lord Rama. So that statue was being worshiped by the family one after another. But when Ramacandra was actually present He kept that statue in the closet of the room, and when this brahmana approached and Ramacandra was informed by Laksmana that he is so steady and strong in his vow, so Ramacandra ordered that he may be delivered that statue so that in My absence he can offer respect to the statue and do with this. That form, I mean to say, statue, or arca of Ramacandra is still existing in South India. It is being worshiped from that time.

So these were the dealings of Ramacandra. Then He, His younger brother Laksmana and His wife went to the forest, and His wife was kidnapped by the diplomacy of the demon Ravana, and there was fight between Rama and Ravana. Ravana was very, materialistically, he was very strong. But the thing is for fighting with Ravana, Ramacandra did not come back to His kingdom and take His army. No. He did not come back because He was ordered to live in the forest. So He organized army with the jungle animals, the monkeys. The monkeys. He fought with Ravana, an organized materialist, with the monkeys. You have seen the picture. And He constructed a bridge between India’s last point to the other side. Ceylon is considered to be the kingdom of Ravana. So there was a bridge, and the stones were floating.

So there are so many historical incidences in the life of Ramacandra, and we should remember, because if we remember why we are observing today fasting for Ramacandra… There were many kings like Ramacandra. Because the kings were trained in that way. Maharaja Yudhisthira was also as good as Ramacandra, and Maharaja Pariksit was as good. There were many such kings. But we are not concerned because He was a king. He is the King of all kings,paramesvara. Because He is God, therefore we are observing today. Ramadi-murtinu kala-niyamena tinöhan [Bs. 5.39]. So He is not original form of God. The original form of God is Krişna, and Krişna expands Himself in various other forms. Advaitam acyutam anadim ananta-rupam [Bs. 5.33]. Ananta-rupam means millions and millions. The Manu is also incarnation of Krishna. So in one day of Brahma there are fourteen Manus. So Brahma lives for one hundred years. Just see how many incarnation of Manus are there even for one Brahma, and there are innumerable Brahmas also. So, as stated in the Srimad-Bhagavatam that nobody can count how many incarnations are there, but some of the chief incarnations are mentioned, and Lord Ramacandra is one of them. So Lord Ramacandra, He killed Ravana and He installed his brother. His brother was devotee, Vibhisana. So He did not go to conquer Ceylon, because He was emperor. He went to punish that culprit Ravana, and He installed his younger brother Vibhisana in that… And He came back with Sita, and again He was installed after fourteen years, and His brother was so faithful that so long His eldest brother was away, Ramacandra requested Him that Your mother wants that You should be king, and I also wish that in My absence You should be king. Bharata, He was so faithful brother, He replied, No. You are king. So long You are living, nobody can be king. So I cannot be king. Then He requested, At least You administer. Because after the departure of Lord Ramacandra, Maharaja Dasaratha died out of the shock because Ramacandra was very pet son, eldest son. He was going to be king, and by his order He was sent to the forest. The father could not tolerate the shock. He died. So Ramacandra’s life, God’s activities, pastimes, if we hear, that means we are associating with Ramacandra.

There is no difference between His form, His name, His pastimes, and Himself. He’s absolute. Therefore either you chant the holy name of Rama or you see the statue of Rama or you talk of His pastimes,transcendental pastimes, everything, that means you are associating with the Supreme Personality of Godhead. So we take advantage of these days when the incarnation of God appears or disappears, and we try to associate with Him. By His association we become purified. Our process is purification. Krishna consciousness means simply we are purifying our consciousness. From the birth, as I have explained, everyone is sudra. Sudra means one who laments. That is called sudra. For a slight loss or slight inconvenience, one who laments, he is called sudra. And brahmana means one who tolerates. A sudra has no toleration. So kalau sudra sambhava. Kalau means… This age is called Kali. So it is the statement of the sastras that in this age the whole population is sudra. And formerly also, by his birth, everyone was considered sudra, but there was training, samskara. At the present moment, there is

no samskara, there is no training. The training is only for earning livelihood. No other training. How one can earn money and enjoy senses-that is the training at the present moment. But actually, to make successful the human life or the mission of human life, the Vedic culture is very nice. And by spreading Krishna consciousness, by adopting the process of Krishna consciousness, you can revive that cultural life, sublime life. If not wholesale, if there are a few people trained up in this line, and they become ideal examples to the society, immense benefit can be derived from their examples of life. What is time? [break] (kirtana) (end) (A.C. Bhaktivedanta Swami Prabhupada 27th March 1969. The Appearance day of Lord Rama – Ramanavami, Hawaii, USA.)